Commentaar: Hopen op het beste

Vandaag, om halftwaalf, is het zover. In het salon van de voorzitter van de Senaat openen de Vlaamse en Waalse christendemocraten, liberalen, socialisten en groenen de gesprekken over een staatshervorming. Eerst houdt de federale minister van Institutionele Hervormingen, Yves Leterme (CD&V), een korte speech. Daarna gaan de deuren dicht voor het publiek.

Hoewel we dus niet kunnen volgen wat zich in de Senaat afspeelt, waren de signalen van de voorbije dagen niet geruststellend. Wie zondagavond in ‘Panorama’ op Canvas de reconstructie zag van de mislukte formatie van oranje-blauw, zag hoe diep het wantrouwen tussen de protagonisten van de Wetstraat zit. Jean-Luc Dehaene gaf toe dat zijn aanpak niet langer werkt in het Blackberry-tijdperk. Yves Leterme gaf aan ontgoocheld te zijn in de koning. Didier Reynders vertelde hoe hij na het incident met Dehaenes ‘schootnota’ CD&V niet langer vertrouwde, omdat die van plan leek van de PS weer de grootste Waalse partij te willen maken.

Het is moeilijk te geloven dat na een kleine maand interim-regering het wantrouwen voldoende is weggeëbd om snel grote stappen voorwaarts te doen. Terwijl Reynders in de uitzending nog zijn beklag deed over de PS, moet hij de partij nu naast zich dulden in de interim-regering. En dat PS-voorzitter Elio Di Rupo dit weekend met het voorstel uitpakte om in de Vlaamse randgemeenten een talentelling te houden, moet Reynders nog meer onder druk zetten. Nadat hij er niet in geslaagd is zijn historische verkiezingsoverwinning te verzilveren, kijken zijn kiezers met argusogen toe of hij wel een ‘goede Franstalige’ is.

De demarche van Di Rupo toont aan hoe moeilijk het vandaag wordt in de Senaat. Als Leterme verweten wordt zijn staatshervorming niet te hebben voorbereid, komt dat deels omdat hij voor
10 juni weinig of niet met het cdH en de MR had gepraat. Met Di Rupo waren er wel gesprekken achter de schermen. Maar het toen opgebouwde vertrouwen is nu blijkbaar verdwenen.

En laat dat vertrouwen nu net zo cruciaal zijn om een uitweg te vinden. Zoals Voka-voorzitter Urbain Vandeurzen gisteren aanstipte op zijn nieuwjaarsreceptie kan een interim-regering niets wezenlijks doen om ons voor te bereiden op de vergrijzing, of om de koopkracht te beschermen. Daarvoor is een echte regering nodig. En de Voka-voorzitter heeft ook een punt als hij erop wijst dat - paradoxaal genoeg - een staatshervorming nodig is om de welvaart in ons land in stand te houden, en bijgevolg de solidariteit tussen de regio’s te garanderen.

Wie de politieke signalen van de jongste dagen opvangt, kan niet anders dan met heel veel scepsis de vergadering van deze middag tegemoetzien. De reconstructie die de VRT maakte van de politieke crisis, kreeg als mild-ironische titel: ‘Het beste moet nog komen’. Of dat zo is, valt nog te bezien, maar laten we hopen dat we zeker kunnen zijn van het omgekeerde: ‘Het slechtste hebben we al gehad’.

Bart HAECK

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud