Commentaar: Hou het hoofd koel

Het versnellende tempo van de prijsstijgingen is een probleem, erkent de Nationale Bank. Volgend jaar zou de inflatie in ons land uitkomen op 2,9 procent, het hoogste peil in bijna twintig jaar. Naar de oorzaak is het niet ver zoeken: de duurdere olie en de ongewoon sterke stijging van de prijzen van sommige voedingsmiddelen.

(tijd) - Voor de beleidsmakers wordt het zaak erover te waken dat de inflatie niet ontspoort. Op het eerste gezicht is het gevaar daartoe niet zo groot: olie is de jongste weken opnieuw wat goedkoper geworden en de prijsstijgingen van de landbouwgrondstoffen op de wereldmarkt zijn bedaard. Dat zou de inflatie wat moeten temperen.

Het risico bestaat er vooral in dat de inflatie, zodra ze op dreef is, zichzelf begint te voeden. Er zijn bijvoorbeeld aanwijzingen dat sommige bedrijven de gelegenheid te baat nemen om hun verkoopprijzen op te trekken, ook al zijn hun kosten niet of amper toegenomen. Via de automatische loonindexering kan de inflatie eveneens de loonkosten opdrijven. Dat veroorzaakt dan weer bijkomende inflatiedruk én het tast het concurrentievermogen van de bedrijven aan, wat de economie schade kan berokkenen.

Door het indexeringsmechanisme zijn de werknemers en mensen die een sociale uitkering ontvangen grotendeels verzekerd tegen de kwalijke gevolgen van de inflatieopstoot. Toch is in brede lagen van de bevolking de perceptie ontstaan dat hun koopkracht aangetast is, ook al blijkt dat niet uit de cijfers. De vakbonden surfen handig op die perceptie om zich opnieuw wat in de kijker te werken. Ze hebben hun militanten opgeroepen zaterdag in Brussel te betogen voor méér koopkracht. Als die het tenminste niet te druk hebben met hun kerstaankopen.

Ook de politici beginnen zich te roeren. Ze zijn het momenteel over weinig eens, behalve over het feit dat 'een' regering actie moet ondernemen om de koopkracht te beschermen. Hun drang om zich nuttig te maken en 'iets' te doen voor 'de mensen' is groot. Binnen anderhalf jaar zijn er immers weer verkiezingen. Het gevaar is reëel dat overhaast ondoordachte maatregelen worden genomen die meer schade aanrichten dan baat opleveren. De begroting biedt weinig ruimte om geschenken uit te delen. Hoe dan ook gaan maatregelen ten koste van de spaarpot die moet dienen om de kosten van de vergrijzing op te vangen.

Zou daarom niet iedereen beter proberen het hoofd koel te houden? Niemand wint bij een terugkeer van hardnekkige inflatie. Maar zover hoeft het niet te komen als iedereen zich wat terughoudend opstelt: de bedrijven, door geen onverantwoorde prijsverhogingen door te voeren; de werknemers, door geen overdreven looneisen te stellen; de managers, door geen excessieve vergoedingen te bedingen die de bevolking de ogen uitsteken.

Als iedereen dat beetje zelfdiscipline aan de dag legt, wordt de inflatie niet verder gevoed en is de opstoot van de prijzen een kwaaltje van voorbijgaande aard. Maar als men die kleine inspanning niet kan opbrengen, dreigt de inflatie een slepende ziekte te worden.

Stefaan MICHIELSEN

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud