Commentaar: Ontspoorde begroting

Voor het eerst sinds 1999 kampt België weer met een begrotingsdeficit. De gezamenlijke overheidsrekeningen voor 2007 zijn afgesloten met een tekort van 0,3 procent van het bruto binnenlands product (bbp). Dat is een heel eind verwijderd van het overschot van 0,3 procent dat de paarse regering-Verhofstadt II bij de opstelling van de begroting 2007 beoogde.

(tijd) - Die ontsporing, want zo mogen we het wel noemen, is niet te wijten aan een verslechtering van de economische situatie. Ze mag volledig op het conto van de politici worden geschreven. In de eerste plaats de paarse regering-Verhofstadt II, die bij de opstelling van de begroting voor het verkiezingsjaar 2007 te weinig ambitieus was en te veel steunde op eenmalige inkomsten - die uiteindelijk niet werden gerealiseerd. Op de tweede plaats komt al wie mee verantwoordelijk is voor de aanslepende formatiecrisis, waardoor dringende maatregelen om de begroting te redden, niet genomen konden worden.

Dat in de federale begroting vorig jaar een gat geslagen is van 3 miljard euro, is bijzonder pijnlijk. Minister van Financiën Didier Reynders (MR) doet daar tamelijk luchtig over, door te verwijzen naar de moeite die andere Europese landen hebben om hun begroting op orde te houden. Zijn houding is ongepast. De politici in ons land hebben in 2007 een zware steek laten vallen.

Het komt er nu op aan die steek zo snel mogelijk weer op te rapen en de begrotingsschade te herstellen. België moet dringend een financiële buffer aanleggen om de kosten van de vergrijzing op te vangen. Volgens het Europees Stabiliteitspact zou de begroting 2008 een overschot moeten vertonen van 0,5 procent van het bbp. Maar die ambitie is al opgegeven. De interim-regering-Verhofstadt III, sinds kort in het zadel, zal zich ertoe beperken naar een begroting in evenwicht te streven.

Zelfs dat wordt een hele krachttoer. Want Verhofstadt III is slechts een overgangsregering, gebaseerd op een bonte en onstabiele coalitie, en van start gegaan zonder afgelijnd regeerakkoord. Kan die het opbrengen de overheidsfinanciën drastisch te saneren? Kan die voor 2 miljard euro besparen of nieuwe, liefst structurele, inkomsten vinden?

De inspanning moet bovendien gebeuren in een moeilijke economische context. De economie zal in 2008 minder sterk groeien dan vorig jaar, waardoor de belastingontvangsten minder vlot zullen binnenstromen. En, in tegenstelling tot de voorgaande jaren, moet niet worden gerekend op rentemeevallers.

Het wordt dus moeilijk de begrotingsmisser van 2007 uit te vegen en weer aan te knopen met de strenge maar noodzakelijke doelstellingen. Er kan alleen gehoopt worden dat tegen 23 maart een stabiele regering wordt gevormd die stevig de touwtjes in handen neemt en die er een erezaak van maakt de begroting structureel recht te trekken, als het moet met onpopulaire maatregelen. Een begroting die alleen maar in evenwicht is, is niet genoeg. Het moet meer zijn. De laksheid zal ons land, en de hele bevolking, anders later nog zuur opbreken.

Stefaan MICHIELSEN

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud