Commentaar: Paars-groen leugenpaleis

Christian Heinzmann, de blauwe-maandag-manager van de NMBS, heeft paars-groen de afgelopen dagen in nauwe schoentjes gebracht. Dat het zo ver is kunnen komen, hebben het kabinet in het algemeen en de groene federale minister van Mobiliteit, Isabelle Durant, in het bijzonder alleen aan zichzelf te danken.

Eerst was er de amateuristische wijze waarop Heinzmann voor de functie werd gerekruteerd. Omdat er erg snel een opvolger voor Etienne Schouppe moest worden gevonden, werd de gekoppensnelde Heinzmann benoemd voor hij zcih formeel kandidaat had gesteld. De witte raaf moest zelfs zonder contract aan de slag: loon- en arbeidsvoorwaarden zouden later geregeld worden.

Toen de man enkele dagen later alles voor zichzelf op een rijtje had gezet en om niet minder dan zeven redenen besliste de job toch maar niet aan te nemen, ging Durant een tweede keer in de fout. In samenspraak met de federale premier, Guy Verhofstadt, besliste ze om de ontslagbrief van Heinzmann, die bijzonder kritisch was voor de regering, te 'verfijnen'.

Officieel gebeurde dit om juridische problemen te voorkomen. In werkelijkheid zorgde de verfijning ervoor dat de schuld voor het ontslag volledig in de schoenen van Heinzmann werd geschoven, die toegegeven zou hebben aan intimidaties vanwege de spoorbonden. Kortom, de aangepaste ontslagbrief zette het kabinet uit de wind en stelde de ontslagnemende voor als iemand die het bij het minste in zijn broek doet.

Hierbij zou het waarschijnlijk gebleven zijn, mocht Guy Verhofstadt in de Kamer niet ostentatief aan het liegen zijn geslagen. De premier hield de volksvertegenwoordigers bij hoog en bij laag voor dat enkel intimidatie aan de grondslag van het ontslag lag en dat de politisering van het NMBS-bestuur, die de spoorwegmanager aan handen en voeten bindt, er geen moer mee te maken had. Dat kon Heinzmann niet langer over zijn kant laten gaan en hij besliste de Kamer zijn oorspronkelijke ontslagbrief te overhandigen. Waarop de groene minister Durant haar heil in nieuwe leugens moest zoeken en verklaarde die oorspronkelijke brief nooit ontvangen te hebben. Later zwakte zij dit af tot 'nooit kennis van genomen'.

Dat de leugens Durant niet fataal geworden zijn, komt omdat ook premier Verhofstadt boter op het hoofd heeft en paars niet zonder groen voort wil regeren. Al is het maar de vraag in hoeverre de groenen nog in staat zijn op het beleid te wegen. Terwijl Agalev vice-premier Magda Aelvoet nog altijd aan het bekomen is van haar mini-PCB-crisis, staat nu ook Ecolo-vice-premier Durant het water aan de lippen. En de minister is van het NMBS-dossier nog niet verlost. Want ze mag dan al de door haar zo fel begeerde scalp van Etienne Schouppe hebben, na de affaire-Heinzmann wordt het vinden van een opvolger moeilijker dan ooit.

Stefaan HUYSENTRUYT

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud