Commentaar: Stuurloos schip

Toen Agfa-Gevaert, een van de Vlaamse industriële iconen, in 1999 werd losgewrikt uit de Duitse chemiegroep Bayer en opnieuw in Vlaamse handen en naar de Brusselse beurs kwam, was de euforie groot en waren de verwachtingen hooggespannen. Maar het avontuur is op een ontgoocheling uitgedraaid.

De beeldverwerkingsgroep heeft de voorbije jaren een geaccidenteerd parcours afgelegd, gekenmerkt door mislukkingen en tegenslagen. De ene herstructurering was nog niet beëindigd of de andere reorganisatie werd al aangekondigd. Bij elk herstelplan, telkens met banenverlies, werd de heropstanding in het vooruitzicht gesteld. Maar die is uitgebleven, tot nu toe. Het was destijds al een veeg teken dat Bayer Agfa-Gevaert liever kwijt dan rijk was. Sentiment lag aan de basis van het initiatief om het beslissingscentrum van Agfa-Gevaert terug naar Mortsel te halen. Maar achteraf gezien was het geen verstandige financiële beslissing.

Gisteren kondigde het beeldverwerkingsbedrijf alweer tegenvallende resultaten aan. De plannen om de groep in drie beursgenoteerde entiteiten te splitsen - voorgesteld als de mirakeloplossing voor alle problemen van het bedrijf - worden met minstens een half jaar uitgesteld. Alle aandacht moet nu eerst gaan naar de verbetering van de operationele resultaten, luidt het, en er hebben zich kandidaat-kopers gemeld voor de verschillende divisies, wat voor de aandeelhouders misschien een betere prijs kan opleveren dan een beursgang. Het is het verhaal dat Agfa-Gevaert al verschillende keren heeft verteld. De beleggers geloven het niet meer. Ze zijn de praatjes beu en stuurden de koers van het Agfa-aandeel gisteren 12,9 procent lager.

Agfa-Gevaert lijkt op een stuurloos schip dat zomaar wat ronddobbert en geregeld ergens tegenaan botst. De voorbije jaren heeft het verschillende kapiteins gehad. De laatste, Marc Olivié, heeft het schip onlangs verlaten. Wie staat er nu op de brug? In de raad van bestuur van Afga zitten gerenommeerde personen als ex-bankier Fred Chaffart, voormalig universiteitsrector André Oosterlinck, telecomspecialist Jo Cornu en oud-Europees Commissielid Karel van Miert. Best bekwame mensen allemaal. Maar ze lijken niet in staat bij Agfa-Gevaert het roer stevig in handen te nemen. Een aandeelhouder die orde op zaken kan stellen, heeft het bedrijf al evenmin sinds grootaandeelhouder KBC zich vorig jaar terugtrok.

In die omstandigheden heeft het weinig zin Agfa op te splitsen in drie beursgenoteerde entiteiten. Er is wél dringend nood aan iemand die het heft in handen neemt bij het bedrijf of bij de verschillende divisies. Iemand met een strategische visie en een duidelijk plan. Dat kan een andere industriële groep zijn of, waarom niet, een buy-outfonds. De verschillende divisies van Agfa-Gevaert hebben interessante technologie in huis en beschikken over bekwame medewerkers. Alles is aanwezig om die schepen snel weer onder zeil te brengen, mits zich een geschikte bevelvoerder aandient.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud