Commentaar: Toekijken

Israël en de Palestijnse gebieden staan in vuur en vlam. De eindstrijd tussen de Israëlische premier, Ariel Sharon, en de Palestijnse leider, Yasser Arafat, lijkt te zijn begonnen. Dagelijks vallen vele doden en gewonden. De materiële en psychologische schade zijn niet meer te overzien. De Palestijnse economie zit volledig aan de grond. En wat doen de Verenigde Staten en de Europese Unie? Zij kijken toe en blinken uit in nietsdoen en holle verklaringen.

Europa spreekt naar aloude gewoonte uit vele monden, die evenveel verschillende belangen vertegenwoordigen. De acties van Europa blijven voorlopig beperkt tot uitspraken van morele verontwaardiging, oproepen tot vrede en het zenden van missies. Financieel houdt Europa de Palestijnse gebieden en regering weliswaar drijvende, maar de politieke impact van het oude continent in het Midden-Oosten is nihil.

De oplossing moet komen van Washington. Maar daar zijn de tijden veranderd. Nieuwe meesters, nieuwe wetten. Tijdens de acht jaar durende ambtstermijn van de democratische president Bill Clinton stond het Midden-Oosten bovenaan op de agenda van de Amerikaanse buitenlandse beleid. Daar kwam vanaf januari 2001 verandering in toen de republikein George W. Bush zijn intrek nam in het Witte Huis.

Bush maakte van in het begin duidelijk dat het Midden-Oosten hem niet veel kon schelen. De terreuraanslagen van 11 september en de oorlog tegen het internationale terrorisme en de Afghaanse Taliban-machthebbers deden het Israëlisch-Palestijnse conflict een paar extra plaatsen dalen op de buitenlandse prioriteitenlijst van de Amerikanen. Bush liet de Israëli's hun gang gaan. Havik Ariel Sharon heeft van de Amerikaanse desinteresse handig gebruik gemaakt om orde op zaken te stellen.

De sleutel tot de oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict ligt in de VS. Als er één land is waar de Israëli's willen naar luisteren, dan zijn het wel de VS. De Amerikanen zijn de grootste geldschieters van Israël en de grootste pleitbezorgers en verdedigers van de joodse staat in onder meer de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

De inactiviteit van de Verenigde Staten en de weinig overtuigende inspanningen van de Europese Unie zijn een slechte strategie. Europa en de VS dreigen immers het Israëlisch-Palestijnse deksel op hun eigen neus te krijgen. De voorbije dagen vonden in diverse Europese landen anti-joodse acties plaats. De kans dat het antisemitisme ook in de VS opflakkert, is reëel.

Wegens het groeiende antisemitisme moet de joodse diaspora in Europa en de VS misschien ook maar eens druk gaan uitoefenen op Israël of, samen met de VS en Europa, de nodige initiatieven lanceren om het al meer dan vijftig jaar oude Israëlisch-Palestijnse conflict op te lossen.

Carl Pansaerts

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect