Commentaar: Wachten op een plan

Een bloedige bomaanslag in Jeruzalem kostte dinsdagochtend het leven aan 19 Israëliërs. Op een propvolle bus bracht een activist van de radicale Palestijnse beweging Hamas een zware bom tot ontploffing. Het was de zwaarste aanslag in Jeruzalem in meer dan zes jaar. Het was al van 27 maart geleden dat er nog zoveel slachtoffers vielen.

Zoals altijd na een Palestijnse aanslag haalde de Israëlische premier, Ariel Sharon, scherp uit naar de Palestijnse leiders. Al koos hij ditmaal voor een opvallend andere aanpak. Sharon bracht immers twee uur na de aanslag uitzonderlijk een bezoek aan de plaats van het gebeuren. En daar viel hij niet uit naar de Palestijnse leider, Yasser Arafat, maar hekelde hij de idee van een onafhankelijke Palestijnse staat. Volgens de premier maakt een politieke oplossing van het conflict geen einde aan het geweld.

Met die uitspraak lonkte Sharon net iets te opvallend naar Washington. In het Witte Huis legt de Amerikaanse president, George Bush, namelijk de laatste hand aan zijn vredesplan voor het Midden-Oosten. Over de inhoud van het plan, dat Bush mogelijk woensdagavond uit de doeken doet, bestaat geen zekerheid. Waarschijnlijk staan de oprichting van een Palestijnse staat en de organisatie van een internationale vredesconferentie centraal. Sharon hoopte dinsdag duidelijk dat Bush na de aanslag in Jeruzalem zijn steun voor een Palestijnse staat laat varen.

Met zijn vredesplan probeert Bush niet alleen het vredesproces weer op de rails te zetten. Hij tracht ook een einde te maken aan de verdeeldheid in de Amerikaanse regering. De jongste weken gaven Bush en zijn naaste ministers weinig blijk van een eensgezinde kijk op het Israëlisch-Palestijnse conflict. Na bijna elke uitspraak van de minister van Buitenlandse Zaken, Colin Powell, haastte Bush' woordvoerder zich om die uitlatingen te nuanceren. Die verdeeldheid verlamde het Amerikaanse optreden in het Midden-Oosten trouwens. Dinsdag nog merkte de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, Josep Picqué, op dat de Amerikaanse regering zich te weinig bemoeit met de crisis tussen Israëli's en Palestijnen.

Het is maar de vraag of het vredesplan van Bush veel verandert aan de gespannen situatie in het Midden-Oosten. De Palestijnen zijn ervan overtuigd dat Washington voluit het beleid van Sharon steunt. De Amerikaanse president gaf al herhaaldelijk toe dat hij geen respect heeft voor de Palestijnse leider, Yasser Arafat. Hoewel Bush beseft dat hij Arafat niet zomaar kan laten vallen als gesprekspartner, is dat wantrouwen geen goede basis om een oplossing uit te werken voor het aanslepende conflict.

Bovendien slaagt de regering-Bush er niet in een duidelijke richting te kiezen in het Midden-Oosten. Om de strijd tegen het terrorisme niet in het gedrang te brengen, probeert het Witte Huis zoveel mogelijk rekening te houden met de gevoeligheden van de Arabische landen. Maar daardoor is de kans groot dat het Amerikaanse vredesinitiatief verwatert tot een allegaartje van loze verklaringen en ijle voornemens.

Erik Ziarczyk

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud