Commentaar: Wat nu, Belgacom?

Ad Scheepbouwer, de topman van de Nederlandse telecomgroep KPN, sluit in een interview met deze krant de deur voor een fusie van zijn bedrijf met Belgacom. Dat gebeurt bijna dag op dag zes jaar nadat de twee gewezen telecommonopolisten, na maanden van intensieve fusiegesprekken, hadden besloten dat het toch beter was apart door telefoonland te gaan.

Scheepbouwer doet geen gratuite uitspraken. Ze vallen nadat het scenario van een fusie tussen de twee belbedrijven weer op de voorgrond was getreden. De reden is de opdracht die de paarse regering, met 53,5 procent van Belgacom de controlerende aandeelhouder, het bedrijf gaf om 'structurele participaties' aan te gaan. Lees: de financieel erg gunstige situatie van het bedrijf te gebruiken om een strategisch belangrijke overname te doen of een fusie aan te gaan. Met de bedoeling aan het einde van zo'n operatie een groter en bijgevolg waardevoller Belgacom te hebben dan daarvoor.

Het is de vraag hoe het verder moet met die opdracht, nu de deur naar onze noorderburen gesloten is. Er is immers geen enkele indicatie dat Belgacom een belangrijke overname op het oog heeft of dat een kans daarop er zit aan te komen. En het standpunt van KPN snijdt de enige weg af naar een fusie met een aanpalende sectorgenoot met een min of meer gelijkaardige omvang. Blijft het scenario van een samengaan met een wat verder afgelegen ex-monopolist, pakweg Swisscom, of met een grotere partij, stijl France Télécom. Maar het is verre van zeker of zulke combinaties haalbaar zijn, laat staan dat de regering ze wil. Die zal alvast niet toelaten dat Belgacom helemaal opgaat in een grote speler en geen rol van betekenis meer kan spelen.

Belgacom kan natuurlijk de opdracht naast zich neerleggen, met het argument dat ze niet uit te voeren is. Maar daarmee schuift de telefoonmaatschappij het probleem enkel voor zich uit. De kans is immers groot dat de volgende regering de marsorder, misschien met nuanceverschillen, herhaalt. Van de liberalen en de christendemocraten is al geweten dat zij een ontstaatsing van Belgacom genegen zijn, niet als doel op zich maar als middel om een fusie of een alliantie aan te gaan.

Daarbij komt de druk van het feit dat Belgacom op de beurs staat. De beleggers willen immers ook dat het bedrijf waarde creëert voor hen en dat kan bijvoorbeeld met strategische operaties. Niet het minst is er ten slotte de marktsituatie: Belgacom voelt op alle fronten de concurrentie. Echte groei lijkt dan ook alleen maar van overnames te kunnen komen. Die waren er overigens al. Denk maar aan Telindus.

Het telefoonbedrijf krijgt intussen geen hulp van diezelfde politieke wereld. Het nu al maandenlange politieke getouwtrek over de vorming van een regering leidt bij Belgacom - en zonder twijfel ook bij andere overheidsbedrijven - tot onduidelijkheid en onzekerheid. Met dat immobilisme is niemand gebaat. Het is een van de vele redenen, maar geen onbelangrijke, om eindelijk werk te maken van een nieuwe federale bewindsploeg.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud