Constructiefout

©Saskia Vanderstichele

Er zit een constructiefout in de bestuursstructuur van Belgacom. Die maakte het mogelijk dat Didier Bellens een brutale manager werd die dacht dat hij zich alles kon permitteren.

Het ziet er naar uit dat Didier Bellens vandaag door de regering de laan wordt uitgestuurd als CEO van het telecombedrijf Belgacom. Zijn laatdunkende uitlatingen aan het adres van premier Di Rupo, die hij vergeleek met een kind dat om een sinterklaascadeau komt vragen, was de druppel die de emmer heeft doen overlopen. Een emmer die al tot aan de rand gevuld was met beledigingen, gestook, laakbare ethische praktijken, een compleet gebrek aan respect voor zijn collega’s, en zo meer.

Het is een wonder dat het rijk van Bellens zo lang duurde. De resultaten die hij met Belgacom neerzette, mogen worden gezien. Daar is weinig op aan te merken. Maar zijn managementstijl was brutaal. Hij voerde een schrikbewind. Hij kon zich zowat alles permitteren. Bellens werd een monstertje. Eentje dat de regering zelf heeft gecreëerd. Want dat de CEO ongestoord zijn gangen kon gaan en kon regeren als een Zonnekoning, is het gevolg van de manier waarop de regering het bestuur bij Belgacom heeft georganiseerd.

Belgacom is een beursgenoteerde onderneming, maar de helft van de aandelen is in handen van de overheid. Die heeft het zo geregeld dat de regering de CEO benoemt - en ontslaat. De raad van bestuur kan hem niet ter verantwoording roepen. Er zijn de voorbije jaren verschillende keren conflicten geweest tussen Bellens en de raad van bestuur van Belgacom. Telkens moest de raad van bestuur bakzeil halen en triomfeerde de CEO. Omdat de raad van bestuur hem niks kon maken. De checks & balances die aanwezig horen te zijn in het bestuur van een bedrijf, beursgenoteerd of niet, ontbraken bij Belgacom. En dat heeft Bellens geëxploiteerd.

Nu een opvolger dient gezocht voor Bellens, gaat de discussie alweer over niet-essentiële zaken: van welke taalrol de nieuwe CEO moet zijn, welke partij hem mag benoemen, hoe hoog zijn salaris wel mag zijn. Maar niemand komt met voorstellen om de constructiefout weg te werken in het bestuur van de telecommaatschappij.

Belgacom opereert in een gewone commerciële omgeving. Het voert geen taken uit van openbaar nut. Het is dan ook bizar dat het bestierd wordt als een overheidsbedrijf en dat zijn topman politiek benoemd wordt. Dat zou het privilege moeten zijn van de raad van bestuur. Die moet kandidaat-CEO’s niet alleen beoordelen op hun managementkwaliteiten, maar ook op hun karaktereigenschappen. En de doelstellingen die de CEO meekrijgt moeten ruimer zijn dan alleen te zorgen voor een royaal dividend voor de overheidsaandeelhouder.

Want Belgacom is een technologiebedrijf dat actief is in een uitdagende omgeving met geweldige opportuniteiten, in een markt die niet langer nationaal is maar snel internationaler wordt. Het heeft recht op een inspirerende en enthousiasmerende topman met een scherpe visie en een ruime blik. Iemand die geen soloslim speelt, maar in dialoog gaat met zijn raad van bestuur. De juiste man of vrouw voor die job zoeken, moet op een ernstige manier gebeuren.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud