Dadelijk goed

©Sofie Van Hoof

Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB) laat de jaarlijkse jamboree van de centraal bankiers links liggen. Terecht, het front ligt in Frankfurt, niet in Jackson Hole.

Door niet naar Jackson Hole te gaan ‘wegens werkdruk’ geeft Mario Draghi een belangrijk signaal. De volgende vergadering van de ECB, over een week, wordt cruciaal. In de aanloop ervan moeten nog belangrijke knopen doorgehakt worden en dit keer heeft de Europese centraal bankier geen recht op een misstap. Het moet dadelijk goed zijn.

Draghi heeft namelijk zijn ‘faux pas’ al achter de rug. Tijdens zijn speech op 26 juli in Londen gaf hij te kennen dat hij ‘alles zou doen’ om de euro te redden. En bij dat arsenaal hoorde ook de verkleining van de renteverschillen tussen de kernlanden en de perifere zone, met name Spanje en Italië.

De speech bezorgde de eurozone een golf van optimisme. Het duurde amper een week en onder Duitse druk liet Draghi zijn voortvarend plan vallen en voegde zich weer naar het gebruikelijke niets doen.

De vergadering van 6 september van de ECB moet eindelijk duidelijkheid scheppen over de beleidsplannen van de centrale bank. Vooral over de plannen en de ambities die de ECB heeft voor de obligatiemarkten in de eurozone. Want de spanningen zijn niet verdwenen, de problemen evenmin. Behalve Griekenland, het zwarte schaap van de eurofamilie, blijven ook Spanje en Italië voor de nodige hoofdbrekens zorgen.

De hele economische omgeving in Europa is overigens somberder geworden en het vertrouwen zakt naar nieuwe diepten. De zomer bracht misschien een relatieve rust met zich mee. Maar die blijft niet duren.

Europa is zich daar goed van bewust. Het aantal bilaterale contacten neemt sinds vorige week hand over hand toe. Gisteren ontmoette de Franse president François Hollande nog de Spaanse premier Mariano Rajoy. Een dag eerder was de Italiaanse premier Mario Monti nog op bezoek bij de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Alle gesprekken hebben slechts één onderwerp en één doel: de eurocrisis en hoe ervan af te geraken. De spanning loopt duidelijk op in alle geledingen van de Unie.

Draghi gaf al meerdere keren te kennen dat ‘uitzonderlijke maatregelen’ soms nodig zijn. ‘Uiteraard binnen het mandaat van de ECB’, zo voegde hij er altijd en nadrukkelijk aan toe. Voor de hele buitenwereld is het duidelijk dat de tijd voor die uitzonderlijke maatregelen gekomen is.

Het voornaamste struikelblok blijft het hardnekkige Duitse verzet tegen iedere vorm van obligatie-inkopen, die neerkomen op (indirecte) steun aan een euroland. De klassieke tegenstelling waar de eurozone al meer dan twee jaar tegenaan kijkt en waar maar geen compromis voor gevonden wordt.

Toch zal de ECB in Frankfurt een antwoord moeten vinden, en vooral een afdoend antwoord, om de rust op de obligatiemarkten te doen weerkeren. Als dat antwoord er niet komt, dan was Draghi beter wat gaan ontspannen in Jackson Hole. Dan komt de eurocrisis immers op volle kracht terug volgende week. En dan wordt zijn werkdruk nog een beetje hoger.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud