Advertentie

De instabiele factor

©Saskia Vanderstichele

Een maand voor de verkiezingen lijkt paradoxaal genoeg de grootste instabiliteit om de hoek te loeren in Franstalig België.

Zowel CD&V als de N-VA blaast dit weekend verzamelen in het Concertgebouw in Brugge. Beide hebben redenen voor optimisme. CD&V omdat ze als ‘kingmaker’ in het centrum de enige partij is die zo goed als zeker is van regeringsdeelname. De N-VA omdat ze peiling na peiling afgetekend op kop staat. Als dat tot 25 mei zo blijft, betekent dat dat ze het initiatiefrecht voor de Vlaamse en de federale regeringsvorming heeft.

De Wever opent het charmeoffensief naar CD&V. ‘Met CD&V kan ik in tien dagen een Vlaamse regering vormen.’ Beide partijen kunnen samen de sterke Vlaamse as vormen in een federale regering die inzet op ‘it’s the economy’. Het is daarom uitkijken of de partij zich dit weekend houdt aan de marsorder van De Wever om het confederalisme even in de ijskast te zetten.

CD&V is zeer achterdochtig over de agenda van de N-VA. Maar ze beseft ook dat bij een verpletterende zege van de N-VA een coalitie van de verliezers geen krachtig bestuur kan opleveren. Allemaal argumenten om de ex-kartelpartners weer in elkaars armen te drijven. Alleen, met welke Franstalige partners?

De paradox is dat al maanden gewaarschuwd wordt voor grote politieke instabiliteit in Vlaanderen, terwijl vooral in Franstalig België zich de kiemen van een aardverschuiving vormen. In Vlaanderen toont het politieke landschap zich peiling na peiling vrij stabiel, in Wallonië zinkt de PS steeds dieper weg. Een regering zonder de Parti Socialiste? Voor een democratie is een wissel van de macht, na een periode van 25 jaar onafgebroken machtsdeelname van de PS, niet ongezond.

Zijn de andere Franstalige partijen wel klaar voor een regering zonder de PS? Het oranje-blauwe experiment in 2007 was een ramp. Anno 2014 is er zowel bij de MR als bij het cdH een manifest gebrek aan leiderschap. Bij de Frans-

talige liberalen (MR) is de interne machtsstrijd tussen Didier Reynders en Charles Michel verre van beslecht. Bij het cdH is Benoît Lutgen evenmin de voorzitter die de partij uit het moeras kan trekken.

Een regering die via een gerichte lastenverlaging inzet op het verbeteren van de concurrentiekracht, het aanzwengelen van de economie en het creëren van job is na 25 mei een noodzaak. Onze welvaart herverdelen en onze sociale verzorgingsstaat in stand houden kunnen alleen als de motor weer op volle toeren draait.

Alleen houdt iedereen die aan Vlaamse kant voor zo’n sociaal-economisch project pleit en ervan droomt dat zonder de PS te doen er het best rekening mee dat we ook in dat scenario vertrokken zijn voor een flinke portie instabiliteit.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud