De juiste speeches

Het Belgische consumentenvertrouwen is in elkaar gestort tot het laagste peil sinds maart 2003. Dat is niet verwonderlijk. Vette krantenkoppen over de teloorgang van onze banken, de duizenden ontslagen van de voorbije maanden en de crash van de beurzen wegen op ons sentiment. De Belgen zijn onzeker of ze nog genoeg geld hebben om uit te geven, te sparen, en of ze hun job kunnen behouden.

Dat de consument het vertrouwen kwijt is, illustreert het aantal bankbiljetten dat wordt opgepot. In amper enkele weken haalden de gezinnen in de eurozone tientallen miljarden euro’s weg van hun bankrekeningen, om ze in portefeuilles, in kluizen of in een sok onder het bed te stoppen.

Met zo’n wantrouwen snijden de gezinnen in hun eigen vel. Geld in een sok brengt niets op, terwijl veel banken een rente van 4,25 procent op een spaarboekje geven. Bovendien is nog geen enkele Belgische bank failliet gegaan. Alleen de spaarders bij Kaupthing, de IJslandse bank die onder Luxemburgse licentie bij ons actief was, kijken tegen geblokkeerde rekeningen aan. Alle anderen konden op elk ogenblik aan hun spaarcenten.

Intussen vertrouwen de banken elkaar alweer een beetje meer. Dankzij de nooit geziene staatsinterventies in de financiële sector, is de rente die banken elkaar voor euro’s aanrekenen gedaald tot het laagste peil sinds het faillissement van Lehman Brothers. Maar dat is niet genoeg. Veel banken laten hun geld nog niet voldoende rollen. Daar getuigen de gigantische bedragen van die elke nacht aan de centrale banken of aan supranationale instellingen als Euroclear worden aangeboden. Bovendien verkiezen die banken en andere investeerders vooralsnog bijna alleen te investeren in staatspapier, ondanks de armzalige opbrengst.

‘De hoofdtaak van de overheden erin bestaat het vertrouwen in de banken en het vertrouwen van de banken te herstellen’, zei de Amerikaanse minister van Financiën, Henry Paulson, maandagavond  in zijn speech. Hij slaat de nagel op de kop. Want zo zullen de banken hun kapitaal weer gebruiken in plaats van het op te potten.

Hetzelfde moet gelden voor onze bedrijven. De speech die Voka-voorzitter Urbain Vandeurzen gisteren hield, ging in die richting. Volgens hem is het cruciaal dat de bedrijven blijven investeren in plaats van zich terug te plooien op zichzelf.

Het geldt ten slotte ook voor de gezinnen. Als iedereen tegelijk zijn geld oppot, gaat onze economie zeker achteruit en gaan talloze jobs verloren. Dat de economie nog een zware terugval moet ondergaan, staat zo goed als vast. We mogen de situatie niet nog erger maken door massaal als angsthazen te reageren.

Want er zijn ook gunstige factoren, die voorlopig nog weinig soelaas bieden maar dat op termijn wel zullen doen. De prijs van een vat olie is gehalveerd. Dat ondersteunt onze koopkracht en doet de  inflatie zakken, zodat de centrale banken munitie krijgen om de rente verder te verlagen. Ook de dollar stijgt, wat onze export vergemakkelijkt. Hoe ernstig deze crisis ook is, ook dit zullen we uitzweten.

Serge MAMPAEY, chef Geld&Beleggen

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud