De paarse zwanenzang

Politici moeten niet de illusie hebben problemen op te kunnen lossen, hield premier Guy Verhofstadt dinsdag zijn studentenpubliek tijdens een gastcollege in Gent voor. Politiek, aldus nog de regeringsleider, is in wezen niets meer dan op een beschaafde manier omgaan met conflicten.

De eerste minister kon de theorie van zijn gastcollege gisteren meteen omzetten in de praktijk. Het conflict dat tussen de VLD en de PS gerezen was over de voorwaardelijke invrijheidsstelling van zware criminelen werd inderdaad niet opgelost. Er werd wel een compromis in elkaar gebokst dat de twee partijen toelaat het gezicht te redden. Dat is wat de premier een dag eerder een beschaafde manier noemde om met een conflict om te gaan.

Hoewel, wat heet beschaafd. Achter de schermen zal het er ongetwijfeld vrij onbeschaafd toe zijn gegaan. Bovendien werden, naast de vicepremiers, ook de voorzitters van de meerderheidspartijen naar de Wetstraat 16 gesommeerd mee hun zegen te geven aan het akkoord. Of de particratie het summum van democratische beschaving is, mag betwijfeld worden. Het parlement komt er eens te meer niet aan te pas. Pas morgen licht de premier de commissie Binnenlandse Zaken in over het akkoord. De kamerleden zullen niet meer dan akte kunnen nemen.

Nu de affaire-Hoxha van de baan is, kan de regering overgaan tot de orde van de dag, zijnde de opstelling van de ontwerpbegroting voor volgend jaar en het dichten van de gaten in de begroting van dit jaar. De regeringspartijen deden gisteren hun uiterste best om te laten geloven dat door het akkoord het vertrouwen tussen de regeringspartijen hersteld is. Maar zo eenvoudig liggen de zaken natuurlijk niet. De crisis heeft wonden geslagen en wat heeft het opgeleverd? De vuist die de VLD tegen de PS wilde maken, is nergens te bespeuren. In de perceptie dansen de Vlaamse liberalen vandaag nog meer naar het pijpen van de oppermachtige PS.

PS noch VLD kon de stekker uit paars trekken. De peilingen waren voor beide partijen daarvoor te slecht. Maar deze politiek-electorale afweging is dan ook de enige reden die het voortbestaan van paars rechtvaardigt. Vanuit sociaaleconomisch oogpunt had paars er beter nu een eind aan gemaakt. De meerderheid is uitgeblust, de coalitiepartners zijn op elkaar uitgekeken, de verkiezingskoorts werkt verlammend op de besluitvorming en ontvlammend op de politieke gemoedsgesteldheid. Gisteren liep de affaire-Hoxha uit de hand, morgen brengt een ander surrealistisch dossier de gemoederen tot het kookpunt. En in dit klimaat moeten miljarden euro's 'gevonden' worden om de rekeningen te doen kloppen. Wie zoekt, die vindt, zegt het spreekwoord, maar omdat die miljarden gevonden moeten worden zonder iemand pijn te doen, dreigt het toch wel een schier onmogelijke opdracht te worden. Eenmalige maatregelen en andere trucs kunnen enige soelaas brengen, maar de bodem van de trukendoos is in zicht.

Deze coalitie kan en zal sociaaleconomisch en budgettair geen potten meer breken. Paars is aan zijn zwanenzang toegekomen. De coalitie zou het land een dienst bewijzen mocht ze na de gemeente- en provincieraadsverkiezingen zo snel mogelijk federale parlementsverkiezingen uitschrijven.

Stefaan Huysentruyt

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud