De strijd om de sceptici

Redacteur Politiek

De nieuwe regering focust op corona, koopkracht en breekt niet met het beleid van Michel I. Goed zo. Maar de grote vraag blijft hoe en wanneer we dat allemaal gaan betalen.

We zullen 2020 nooit vergeten. Zo beginnen de 84 pagina’s regeerakkoord van de liberalen, socialisten, groenen en CD&V waar de partijvoorzitters zich woensdagmorgen achter schaarden. Het is inderdaad een uitzonderlijk regeerakkoord voor een uitzonderlijk jaar, waarin niet alleen een ongeziene pandemie het land platlegde, maar ook de politiek de weg uit een onmogelijk schizofrene verkiezingsuitslag niet leek te vinden.

Het regeerakkoord weerspiegelt die omstandigheden. Drie grote lijnen tekenen zich af. De eerste is de pandemie. Nooit eerder stond gezondheid zo vooraan in het beleid van de regering. Ze stelt zich bijvoorbeeld als uitdrukkelijk doel de Belgen meer gezonde levensjaren te geven.

Dit is de regering-De Croo

Met de MR-namen vielen de laatste puzzelstukjes van de Vivaldi-regering. En die bevat toch wel enkele verrassingen. Ontdek via dit interactieve overzicht de regeringsploeg van De Croo.

Het zet de inzet voor deze ploeg op scherp: als Alexander De Croo als kersvers premier in de strijd tegen het virus de komende weken een koers kan uitzetten die duidelijker is en beter aanvaard wordt dan die onder premier Sophie Wilmès, zal deze regering al meteen een belangrijk verschil gemaakt hebben.

Niet alleen het virus zindert na, ook de verkiezingsuitslag van bijna 500 dagen geleden. Daarin wonnen de extremen: het Vlaams Belang en de PVDA. Het gemeenschappelijke in hun campagnes was meer koopkracht voor wie het niet breed heeft. Dat weerspiegelt zich in het regeerakkoord. De laagste pensioenen gaan naar 1.500 euro per maand en de regering wil de energiefactuur onder controle houden.

Een derde constante in de regeerverklaring is de strijd om de politieke erfenis van de regering-Michel, die door de groenen en de socialisten fel werd bevochten. Daarom is het belangrijk dat er voor burgers geen nieuwe belastingen zijn aangekondigd en dat de grote lijn van het arbeidsmarktbeleid niet gebroken wordt. De Belgische werkgelegenheidsgraad moet nog altijd naar 80 procent, zoals in Vlaanderen. Daarbij wordt naar de oudere werknemers gekeken. Ook de wet op de concurrentiekracht lijkt niet meteen op de schop te gaan, al is er een onduidelijke opening om haar via ministeriële omzendbrieven bij te sturen.

Het toont hoe deze regering een centrumbeleid zal voeren. Scherpe kantjes heeft dit regeerakkoord niet. En waar toch hervormingen in de steigers staan, zoals voor belastingen, staat doorgaans vermeld dat het moet gebeuren na breed overleg en in de juiste omstandigheden. Zo hebben de groenen hun trofee binnen dat de kerncentrales 'resoluut' sluiten, tenzij er onverwachte problemen opduiken over de bevoorradingszekerheid. Het roept de vraag op hoeveel krachtdadigheid er in een centrumregering kan schuilen.

De grote zwakte van het regeerakkoord zijn de centen. De regering is van plan behoorlijk wat uitgaven in de sociale zekerheid en voor politie en justitie te doen, zonder dat duidelijk is vanwaar het geld komt. De deur naar nieuwe belastingen staat alsnog op een kier, omdat tijdens begrotingsgesprekken zal worden gezocht naar een 'eerlijke bijdrage van die personen die de grootste draagkracht hebben om
bij te dragen, met respect voor het ondernemerschap'.

De Croo sloeg de juiste toon aan toen hij woensdag zei respect te hebben voor de sceptici die eerst willen zien en dan geloven wat deze regering kan. De beste kans om daarmee te beginnen is via een beter coronabeleid. De achilleshiel zal liggen in de besparingen of de belastingen die we nog niet kennen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud