De verrijzenis van Pasen

Redacteur Politiek

Met de eerste lentedagen in aantocht zwellen de dromen over de versoepeling van de coronamaatregelen aan en de verrijzenis van het normale leven rond Pasen. Maar nuchter bekeken is het zo simpel niet, omdat het virus nog altijd het laatste woord heeft.

Zit het venijn in de staart? Hoe meer details duidelijk raken over de manier waarop we de coronamaatregelen dit jaar kunnen afbouwen, hoe lastiger het lijkt die oefening te maken. De reden ligt in de essentie van het coronaprobleem: de logica van de virusbestrijding botst frontaal tegen de logica van economische welvaart.

Economische activiteit is een zoemende bijenkorf: de koffiebar in de winkelstraat trekt ook klanten voor de winkels ernaast aan. Het vooruitzicht op een uitstap naar een pretpark of een restaurantdiner doet mensen plannen maken om nieuwe kleren te kopen. De beste ideeën ontstaan soms niet op een vergadering, maar op café met de collega's. De logica van het virus is helaas net dat dat sociaal contact niet mag. Het kost levens.

De economische logica vraagt bovendien dat de overheid perspectief geeft aan de bevolking door helder te communiceren op welke datum het normale leven herstart. Voor sommige sectoren gaat die beslissing om veel geld: als de kleding- en schoenenwinkels ook de paasvakantie mislopen, dreigen ze opnieuw een modeseizoen te missen en groeien hun problemen aanzienlijk. Hetzelfde geldt voor de horeca en de pretparken.

Maar vanuit het virus bekeken, is het laatste wat je mag doen een datum geven. Welke coronamaatregelen mensen verdragen, is medisch geen criterium: het virus blijft even besmettelijk en even dodelijk. Het enige mogelijke perspectief zijn medisch criteria: de daling van het aantal besmettingen onder 800 per dag, het aantal ziekenhuisopnames onder 75 per dag en het aantal positieve tests onder 3 procent.

Hoe meer details duidelijk raken over de manier waarop we de coronamaatregelen dit jaar kunnen afbouwen, hoe lastiger het lijkt die oefening te maken. De reden ligt in de essentie van het coronaprobleem: de logica van de virusbestrijding botst frontaal tegen de logica van economische welvaart.

De criteria zijn niet uit de lucht gegrepen. De besmettingscijfers zijn zowat de grens van wat een gebruikelijke contracttracing aankan. De ziekenhuisopnames gelden als de norm van wat een ziekenhuis aankan. En een lage positiviteitsratio is een indicatie dat je voldoende test en de viruscirculatie laag blijft.

Harde datum

Het lastige aan de komende maanden is dat de vraag naar een harde datum niet uit de lucht gegrepen is. In een interview in deze weekendkrant legt Vlaams minister van Economie Hilde Crevits (CD&V) uit dat restauranthouders dat perspectief nodig hebben omdat hun goede werknemers beginnen te vertrekken. De pretparken hebben perspectief nodig omdat ze zes tot acht weken nodig hebben om op te starten.

Wat het complexer maakt, is dat dit geen luxediscussie is. Dat is het misschien voor de klanten van cafés, restaurants, evenementen en pretparken. Maar dat is het niet voor wie in die sector werkt. Bovengemiddeld vaak zijn dat mensen met lage inkomens, voor wie de thuiswerkuitkering van 75 procent van het loon betekent dat ze dreigen af te glijden in armoede.

Het begin van de lockdown, een jaar geleden, was chaotisch. Sommige winkels voerden op de valreep 'late night shopping' in om financieel niet leeg te bloeden, maar moesten maandag alles sluiten. Het weer loslaten van de lockdown lijkt op het eerste gezicht simpel, maar zal bij nader toezien even complex verlopen.

Ergens noopt dat tot een delicate evenwichtsoefening. Misschien laat de komst van het terrasjesweer de horeca in de buitenlucht weer toe. Misschien maakt een combinatie van vaccinaties en snelle testen sommige events in openlucht weer mogelijk.

Tegelijk is de oefening brutaal simpel, ook voor wie ze door economische ogen bekijkt. Als we te snel versoepelen, dreigen we ons zoals vorige zomer te verslikken in onze vrijheid, stijgen de besmettingen opnieuw en dreigt een nieuwe verstrenging. In die zin zal de twijfel altijd aan de kant van de virusbestrijding blijven liggen, hoe lastig sommige sectoren het ook hebben.

Dromend van de lente is het belangrijk de voeten op de grond te houden. 2021 wordt het jaar van de versoepelingen en de terugkeer naar een normaal leven. Maar het gaat veel trager dan we willen. Zelfs de verrijzenis rond Pasen waar velen op hopen - en die voor sommige sectoren van levensbelang wordt - is geen zekerheid. Au fond blijft 2021 grotendeels een coronajaar, net als het vorige.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud