De vier ruiters van de apocalyps

Wie vrijdag de conclusies van de VN-klimaattop in Brussel hoorde, kreeg bij wijlen de indruk dat de vier ruiters van de apocalyps de Wetstraat waren ingereden. Als we het rapport moeten geloven, dreigt de aarde meer dan ooit gebukt te gaan onder mislukte oogsten, verschroeiende droogte, een tekort aan drinkwater, verwoestende stormen, genadeloze overstromingen en woekerende epidemieën.

(tijd) Het probleem is dat we het rapport meer dan ooit moeten geloven. De waarde van het rapport ligt namelijk in de zekerheid waarmee de onderzoekers en regeringsvertegenwoordigers de bekende boodschap - dat de aarde opwarmt -brengen.

In de vorige versie van de publicatie was de impact van de klimaatopwarming namelijk gestaafd door een honderdtal academische onderzoeken. In de versie die vrijdag in Brussel werd voorgesteld, zijn dat er duizenden geworden. De meeste onderzoeken zijn al gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften.

Qua gewicht kan het VN-rapport dus tellen. Dat bleek des te meer uit de moeizame formulering van de conclusies. Het 'intergouvernementeel panel inzake klimaatverandering' is namelijk een ietwat bizar gezelschap: wetenschappers leveren het materiaal voor de rapporten, maar vertegenwoordigers van regeringen mogen mee aan tafel zitten om de conclusie te schrijven. Pas na moeizaam diplomatiek overleg is dat gelukt.

De vraag is nu wat er moet gebeuren. Ongeveer iedere partij in ons land is er ondertussen van overtuigd dat de volgende regering een 'minister van Klimaat' moet tellen - en iedere partij wil die man of vrouw met graagte leveren - maar daarmee zijn we er natuurlijk niet. De vraag is wat die minister dan moet doen.

Het wordt een bijzonder moeilijke evenwichtsoefening. Hoe dreigender de ruiters van de klimaatapocalyps aan de horizon mogen opdoemen, hoe harder het erop aankomt het hoofd koel te houden. Het is namelijk een wijd verspreide opvatting dat we de milieuproblemen makkelijk kunnen oplossen door onze economie maar wat minder te doen groeien. Dat is helaas iets te kort door de bocht.

Uit de VN-top bleek dat vooral de arme landen het zwaarst te lijden hebben onder de opwarming van de aarde. Dat komt vooral omdat zij niet het geld hebben om dijken te bouwen, drinkwater te zuiveren en via biotechnologie de oogst te beschermen.

Er zal geld - en dus economische groei - nodig zijn om de klimaatproblemen op te lossen. Alleen zal die groei iets groener moeten kleuren. het is aan de minister van Klimaat die na 10 juni aantreed om die moeilijke taak ter harte te nemen. Maar vooral aan de bedrijven - die de economische groei creëren - om zich snel aan te passen aan de klimaatverandering en de winst te produceren waarmee een verdere opwarming kan worden afgeremd.

Bart Haeck Chef Politiek en Economie

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect