De Zonnekoning op het 27ste

Van Lodewijk XIV is geweten dat hij zichzelf als het centrum van de wereld beschouwde. Met een klein groepje vertrouwelingen en een stuk of wat maîtresses voerde Le Roi Soleil een eigengereid bestuur en was hij de verpersoonlijking van de ‘vorstelijke, eeuwigdurende heerschappij’. Zo ook Didier Bellens. De CEO van Belgacom wordt in het telecombedrijf steeds meer de Zonnekoning van de 27ste verdieping genoemd.

Bellens verraste vrijdagavond heel zijn bedrijf, zijn raad van bestuur, zijn remuneratiecomité én minister van overheidsbedrijven Inge Vervotte met de gortdroge mededeling dat hij Concetta Fagard terug aan boord had gehesen. Zo stond het er. Als een fait accompli.

Fagard, de omstreden rechterhand van Bellens, werd in juni ontslagen na een zwaar conflict met onder meer de directeur communicatie en hoog oplopende ruzies in het bedrijf. Er werd tegen haar een klacht wegens psychologische aanranding opgesteld.

Vorige week nog adviseerde de raad van bestuur om Fagard niet opnieuw in dienst te nemen, nadat Bellens al in een interview met deze krant had gealludeerd op een terugkeer langs de grote poort voor zijn beschermelinge. De raad was en is van mening dat die terugkeer het bedrijf veel meer kwaad dan goed zou doen.

Het gaat niet zomaar om een meningsverschil over één bepaalde werkneemster tussen de CEO en de raad van bestuur. Door de manier waarop Bellens Fagard nu opnieuw probeert binnen te loodsen – in een zeer strijdvaardige interne nota per mail zonder enig overleg – zegt hij simpelweg ‘loop naar de maan’ tegen zijn raad van bestuur. Voorzitter Theo Dilissen mag zich opmaken voor een zwaar conflict.

‘Werkelijk onbegrijpelijk’, vindt minister Vervotte. De CEO van Belgacom heeft er voor haar gelegen, al zal en kan de voogdijminister dat nu niet met zoveel woorden zeggen. ‘Hij is uitleg verschuldigd en moet zich weer op één lijn plaatsen met zijn raad van bestuur’, was het al veel zachtere commentaar van premier Leterme.

Voorzitter Dilissen bereidt ‘een initiatief’ voor. Ook op het kabinet-Vervotte werd tijdens het weekend koortsachtig gezocht hoe men de CEO tot de orde kon roepen. Het is nog maar de vraag of de raad van bestuur hem na de provocatie van dit weekend iets kan maken.

Niet de raad van bestuur, maar Bellens zelf heeft immers de bevoegdheid over de benoemingen buiten het directiecomité. Hij neemt zijn persoonlijke medewerkster met de allures van een kabinetschef-voor-alle-zaken in dienst als ‘executive advisor to the CEO’. Hij heeft ongetwijfeld juridisch heel goed onderzocht hoe hij zijn raad van bestuur en dus ook de overheid als meerderheidsaandeelhouder daarbij straal kan negeren.

Dat Bellens met zijn optreden het bedrijf doelbewust in de controverse duwt, zal hem worst wezen. Niet met het verloren voetbalcontract, niet met het strategisch vijfjarenplan dat hij binnenkort moet voorstellen, niet met een betere dienstverlening, niet met de voorbereiding van nieuwe allianties was hij deze week bezig. Wel met het binnenhalen van zijn Italiaanse furie Concetta Fagard.

Bellens’ blazoen is niet zonder krassen. Zijn herbenoeming ging in 2008 al met een zwaar conflict met de toenmalige raad van bestuur gepaard, onder meer over zijn vergoeding. De PS-gezinde Bellens won uiteindelijk het pleit, maar hij wiste het wantrouwen tegenover zijn persoon bij sommige regeringsleden niet weg.

Ook de inverdenkingstelling deze zomer, waarbij hij ervan wordt beschuldigd een gebouw van de RTT in Bergen onder de prijs te hebben verkocht, is niet bevorderlijk voor de rust rond zijn persoon. Maar daar geldt het vermoeden van onschuld zolang er geen uitspraak is.

Daar komt een hele reeks vertrekken van topkaderleden bovenop, dikwijls omdat het botste met het persoontje Bellens.

Net zoals bij de echte Zonnekoning Frankrijk ongekend groeide en bloeide ondanks of dankzij zijn eigengereid bewind, heeft Bellens ook de resultaten mee. Die waren de voorbije jaren zonder meer voortreffelijk.

Door dat track record acht Bellens zich onaantastbaar. En Concetta Fagard met hem. De manier waarop beiden dit conflict op de spits drijven ten koste van het bedrijf, is ongezien. De 16.000 werknemers, de klanten en de aandeelhouders verdienen beter.


Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud