Debat onder de schaduw van de verkiezingen

©mfn online editor import

De topministers van de federale regering hebben gisteravond, na wekenlange moeilijke onderhandelingen, dan toch een politiek akkoord bereikt over een nieuwe bankenwet. Op de valreep.

Om de wet nog tijdens deze regeerperiode in het parlement gestemd te krijgen, moest er voor Kerstmis een akkoord zijn. Uit vrees met lege handen achter te blijven hebben de partijen dan toch ingestemd met een compromis, ook al beantwoordt dat niet helemaal aan wat ze hadden gewild.

De hervorming van de banken was een belangrijk punt in het federale regeerakkoord en vooral de socialistische regeringspartijen hadden daar hoog op ingezet. Het gebrek aan een akkoord zou voor hen een serieuze blamage zijn geweest, en voor de hele regering. Want hoe kan je aan de kiezers uitleggen dat een regering er vijf jaar na een diepe bankencrisis niet in slaagt maatregelen te nemen om het risico op een herhaling van zo’n drama te beperken?

Er is dus een compromis uit de bus gekomen, dat door elk van de regeringspartijen als een overwinning kan worden uitgelegd. Een pure splitsing tussen depositobanken en zakenbanken komt er niet. Maar de banken die met spaargeld werken, krijgen wel het verbod opgelegd om in hun marktenzalen nog met dat spaargeld te werken voor eigen rekening.

Dat verbod is echter niet absoluut. Er zijn uitzonderingen voor activiteiten die duidelijk een economisch nut hebben, zoals het handelen in sommige financiële instrumenten om de markt van voldoende liquiditeit te voorzien. Die uitzonderingen moeten het in principe mogelijk maken voor de banken hun rol in de economie te blijven spelen. De rede heeft het uiteindelijk toch gehaald van de botte slogans. Want het kan toch niet de bedoeling zijn dat de voordelen van een strengere bankenreglementering teniet worden gedaan door de schade die dat veroorzaakt aan de economie.

Over veranderingen in de spaarfiscaliteit, nochtans een essentieel onderdeel van het plan om de banken veiliger te maken, is geen akkoord bereikt. Op dat punt heeft de rede het niet gehaald van de emoties, of liever van de partijpolitieke berekening. De verkiezingen van mei 2014 hebben hun schaduw vooruit geworpen, de kwestie bleek te gevoelig te liggen.

Aan dat euvel heeft de hele discussie over deze bankenwet geleden. Ze vond te dicht voor de verkiezingen plaats om een echt sereen en diepgaand debat daarover mogelijk te maken. Alle partijen wilden trofeeën binnenhalen en stonden met de hakken in het zand. De discussie over de toekomst voor onze banken, die toch een belangrijke sector vormt in dit land en ten dienste staat van de hele economie, verdiende beter.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud