Democratie niet genegeerd bij Griekse redding

Redacteur Politiek

De onderhandelingen over de Griekse redding krijgen vaak het verwijt niet democratisch te verlopen. De discussie in het IMF bewijst dat ze dat wel zijn. Net dat maakt ze zo moeilijk.

De vier ruiters van de apocalyps zijn ingecheckt in de Hilton in Athene, titelde Financial Times gisteren vrolijk. Die ‘vier ruiters’ slaat op ‘quadriga’ of vierspan, het nieuwe woord waarmee de voormalige trojka van ECB, Commissie en IMF, nu aangevuld met het Europese noodfonds ESM, wordt omschreven. De teams met experts waren al even bezig, maar sinds gisteren zijn ook alle toponderhandelaars in Athene om een akkoord te zoeken over een derde reddingsplan.

Vaak luidt de kritiek dat de mensen van de trojka - en nu dus de quadriga - niet verkozen zijn, terwijl ze veel macht uitoefenen. Tegelijk sprak het Griekse volk zich wel democratisch uit tegen hervormingen, die het nu door die quadriga wél wordt opgelegd.

Een discussie in het IMF, die gisteren uitlekte, toont dat die kritiek geen hout snijdt. Toplui van het IMF maakten namelijk duidelijk dat de 188 landen die lid zijn van de instelling afspraken hebben gemaakt over wanneer het IMF een land ter hulp kan snellen. Griekenland voldoet niet aan de voorwaarden, luidt hun conclusie. Ook landen als Brazilië en Canada hamerden op dat punt.

Het leert dat ook IMF-topvrouw Christine Lagarde moet werken binnen de grenzen van een mandaat dat bepaald wordt door 188 regeringen. Net zoals ook de mensen van de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie binnen de krijtlijnen moeten blijven die door de democratisch aangestelde Europese regeringen werden getrokken. Net zoals de Duitse regering zich voor de Bundestag zal moeten verantwoorden, als ze opnieuw miljarden euro’s Duits belastinggeld aan Griekenland wil lenen. En net zoals de Griekse regering de hervormingen die ze belooft te doen in ruil voor reddingsgeld moet voorleggen aan haar parlement. Ook dat loopt nog altijd moeilijk, bleek gisteren opnieuw op een bijeenkomst van de regeringspartij Syriza.

Het probleem is dat het Duitse en het Finse volk in hun democratieën iets anders willen dan het Griekse in de zijne.
Bart Haeck

Het democratische probleem van de Griekse schuldencrisis is daarom niet zozeer dat de democratie in Athene wordt genegeerd. Het probleem is dat een akkoord moet kunnen passeren in de Griekse democratie, in de 18 democratieën van de andere eurolanden én bij uitbreiding in de 188 democratieën van de landen die lid zijn van het IMF. Niet dat die 188 regeringen allemaal apart moeten stemmen, maar sommige van die 188 regeringen krijgen het in hun democratie niet verkocht dat er plots andere regels zouden gelden.

Een uitweg uit de Griekse schuldencrisis onderhandelen is lastig en technisch. Daarom is het logisch dat experten van landen en internationale organisaties de eerste teksten met elkaar bespreken, voor ze de politieke discussie laten losbarsten. Maar daaruit concluderen dat er te weinig democratie aan te pas komt, klopt niet. Het lastige is net dat er heel veel democratie aan te pas komt. En dat wat pakweg het Duitse of het Finse volk vindt niet hetzelfde is als wat het Griekse volk vindt. Of dus ook het Canadese of het Braziliaanse, zoals de IMF-discussie duidelijk maakt.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud