Senior writer

Met de fel bevochten benoeming van Brett Kavanaugh tot opperrechter haalt Donald Trump een belangrijke overwinning en betonneert hij de conservatieve agenda voor decennia.

Als de Amerikaanse senatoren het nog over iets eens zijn, dan is het wel dat de benoemingsprocedure van Kavanaugh een vertoning beneden alle peil was.

De Democraten lustten Kavanaugh op voorhand niet: de rechter stond bekend als uitermate conservatief inzake mensenrechten, abortus en een vurige verdediger van wapendracht.

De beschuldiging van seksueel onaanvaardbaar gedrag tijdens zijn studententijd deed de controverse nog  meer oplaaien. De getuigenis van Kavanaugh daarover in de senaat ontaardde in een emotionele apologie met een striemende  uithaal naar de Democraten. Het kwam zijn onpartijdigheid als rechter niet ten goede. Een kort FBI-onderzoek moest de man vrijpleiten, maar de Republikeinen en Democraten bleven even verdeeld als tevoren.

Voor president Donald Trump is de benoeming een politieke zege.

Uiteindelijk kreeg Kavanaugh 50 stemmen voor en 48 tegen, het kleinste verschil dat in de recente geschiedenis opgetekend. De stemming is ook het bewijs van de verregaande politisering van de rechterlijke macht in de VS. Die tendens is al enkele decennia aan het groeien. Om in het Hooggerechtshof te geraken moeten de president en de  senaat dezelfde politieke voorkeur  hebben, anders redt de kandidaat het niet langer.

Voor president Donald Trump is de benoeming een politieke zege. Het conservatiever maken van het Hooggerechtshof was een programmapunt van de huidige president. Trump voert dat beleid ook consequent door bij lagere rechtbanken.

Op die manier betonneert de president de conservatieve agenda voor de  komende decennia. In het Hooggerechtshof zetelen nu vijf conservatieve rechters en vier liberale. Bij gevoelige kwesties heeft de meerderheid de doorslag. Bovendien zijn de rechters benoemd voor het  leven zodat ze vele decennia zetelen in het Hooggerechtshof.

Wie de macht heeft in het Hooggerechtshof, heeft ook een belangrijke politieke macht.

In een land waar de diepe politieke verdeeldheid vaak leidt tot stilstand, wordt de rechterlijke macht steeds belangrijker. Het Hooggerechtshof is het sluitstuk van de rechterlijke macht en zet zo de bakens uit en bepaalt de  jurisdictie. Wie de macht heeft in het Hooggerechtshof, heeft ook een belangrijke politieke macht. Dat is een erg ongezonde ontwikkeling voor de scheiding der machten.

Over een kleine maand zijn er de tussentijdse verkiezingen. Het hele Huis van Afgevaardigden en een derde van de Senaat worden dan verkozen. De vraag is welke invloed de slag om Kavanaugh zal hebben.

De Democraten rekenen erop dat de basis zo verontwaardigd is over de gang van zaken dat de opkomst van hun kiezers massaal zal zijn. Ze hop het hele Congres in handen te krijgen.

Bij de Republikeinen rekenen ze erop dat deze politieke overwinning de basis zal aanvuren om hen een nieuw mandaat te geven.

De VS waren al een diep verdeeld land. Met Trump zijn die tegenstellingen alleen maar opgelopen. Iedereen hoopt daar politiek garen bij te spinnen.

Het grootste slachtoffer van die verdeeldheid is in de eerste plaats het politieke proces, de democratie zelf. Nergens lijkt nog een compromis mogelijk, alles staat in het teken van het eigen gelijk en het eigen kamp. De benoeming van Kavanaugh is daar het laatste bewijs, in een lange rij, van.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud