Senior writer

Privacy op het internet is steeds meer een illusie. Maar zowel de bedrijfswereld als de overheid moet meer maatregelen nemen om het stelen van gegevens tegen te gaan.

De anonieme hacker Rex Mundi kraakte de beveiliging van minstens 13 Belgische bedrijven. Hij stal daardoor een grote hoeveelheid persoonlijke gegevens, tot en met nummers van bank-

rekeningen. Zijn doel is geld verdienen door chantage. Wie niet toegeeft, ziet zijn gegevens gepubliceerd op internet. Misschien niet voor iedereen toegankelijk, maar wel voor diegenen die met de gepubliceerde gegevens aan de slag kunnen om ze te misbruiken.

Privacy in de digitale wereld is een moeilijke materie. In de eerste plaats omdat gebruikers de neiging hebben achteloos om te gaan met hun gegevens en die gemakkelijk afstaan aan bedrijven, die ze vervolgens gebruiken en openbaar maken, wat op veel sociale netwerken het geval is.

Maar bedrijven zelf onderschatten kennelijk het veiligheidsrisico voor hun databanken. De verhalen over het stelen van gegevens zijn legio. In dat opzicht lijkt het internet vaak op een groot vergiet waar alle gegevens doorstromen. Voor bedrijven die actief zijn op het internet, moet beveiliging een prioriteit zijn. Dat is nu duidelijk niet altijd het geval. Het inbouwen van een sterkere verdediging maakt het gebruikscomfort wellicht minder eenvoudig, maar veiligheid gaat boven gemak.

Ook de Belgische overheid blijft in deze in gebreke. In oktober vorig jaar maande de Europese cyberwaakhond de Belgische overheid nog aan een geïntegreerd veiligheidsbeleid te ontwikkelen. De expertise is wel aanwezig maar de aanpak is te versnipperd en ondermaats gefinancierd. Er is ook een gebrek aan een goede en duidelijke wetgeving ter zake. Nu is het niet-beveiligen van een databank niet eens strafbaar volgens de Belgische regelgeving. Ook gebeuren de onderzoeken naar inbreuken te partieel. Volgens specialisten zou Rex Mundi ontmaskerd kunnen worden als de bevoegde diensten hun werk zouden doen. Het feit dat de hacker al twee jaar lang bij bepaalde bedrijven poogt in te breken, vaak met succes, geeft aan dat er geen vervolgingsbeleid is.

Volledig veilig zal een open architectuur als het internet wel nooit worden. Niet alleen hackers, maar ook overheden maken de digitale ruimte onveilig. In de ‘reële wereld’ zou een reeks diefstallen in hetzelfde type van bedrijven leiden tot een betere beveiliging bij de bedrijven en een forse zoektocht bij de verantwoordelijke politiediensten. In de ‘digitale wereld’ lijkt dat allemaal minder vanzelfsprekend en blijft de maatschappelijke discussie vaak te marginaal.

De digitalisering van de economie en de samenleving is een onomkeerbare trend met veel gunstige gevolgen. Maar de weldaden van die digitalisering mogen de zwakheden niet maskeren. Daarom moet de aandacht voor de privacy op het internet een politieke topprioriteit zijn. En moeten bedrijven en overheid hun inspanningen voor meer veiligheid opdrijven. In België gaat de politieke belofte voor een efficiënte en hardere aanpak van cybercrime al lang mee. Het is tijd om die belofte nu hard te maken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud