Het is niet om aan te zien hoe het vertrouwen in de politiek op 26 mei brak en waar we anderhalve maand later maar staan om het op te bouwen.

Het was van een ongeziene theatraliteit. Tijdens de speech van de voorzitter van het Vlaams Parlement, in de statige gotische zaal van het Brussels stadhuis, tweette P-Magazine het bericht dat de parlementsvoorzitter ‘een meisje van plezier betaalde met uw centen’. Toen Kris Van Dijck klaar was met zijn toespraak en de Vlaamse Leeuw door de luidsprekers schalde, stonden meer mensen op hun telefoon te kijken dan mee te zingen. Toen de laatste tonen uitstierven, stormde Pol Van Den Driessche, een van de communicatiechefs van de partij, van achter in de zaal naar voren om de parlementsvoorzitter te evacueren.

Als een dief in de nacht op de Vlaamse feestdag

Drank, prostitutie en een vermoeden van fraude. Die cocktail joeg Vlaams Parlementsvoorzitter Kris Van Dijck (N-VA) letterlijk naar de uitgang. Als een dief in de nacht verliet hij de 11 juliviering langs de achterdeur van het Brussels stadhuis om kort nadien ontslag te nemen. Lees de reconstructie van een onwezenlijke 11de juli. 

 

En daarmee gleed Van Dijck verder van het hellend vlak waarop hij begin deze week was beland. Eerst luidde het dat hij na een crash tegen een aanhangwagen 0,6 promille alcohol had geblazen. Nadien bleek dat het 1,4 promille was. Daarna bleek dat er pas twee en een half uur na het ongeval was geblazen, waardoor het alcoholniveau de facto nog hoger lag. Nog later bleek dat hij niet de kortste weg van het café naar huis had genomen, zoals eerder beweerd, maar elders was gecrasht. En daar kwam op de elfjuliviering de aantijging over de prostitutie met misbruik van overheidsgeld bovenop.

Het lijkt alsof we sinds 26 mei achteruitboeren in plaats van vooruitgaan.

Tegen het einde van de viering van de Vlaamse feestdag verdwenen de kopstukken van de N-VA vervolgens voor een crisisberaad, waarna Van Dijck zijn ontslag aankondigde. Daardoor schuift ondervoorzitter Filip Dewinter d’office door naar het voorzitterschap, uitgerekend het boegbeeld van de vuilgebekte kant van het Vlaams Belang waarvan de partij zegt zich af te keren. Wat een zootje.

Want mogen we er nog eens aan herinneren: 26 mei was een dijkbreuk. Slechts twee partijen konden echt blij zijn met de verkiezingsuitslag: het Vlaams Belang, dat België en de EU op de schop wil, en de PVDA, die het economisch systeem en de EU op de schop wil. De N-VA incasseerde haar grootste verkiezingsnederlaag ooit en zowel CD&V en Open VLD als de sp.a zitten op hun laagste score ooit. Zelfs met de groenen erbij halen ze in Vlaanderen geen meerderheid meer.

Geen heiligen

In die omstandigheden is in de Vlaamse formatie de N-VA nog altijd met het Vlaams Belang aan het spreken. In die omstandigheden is op 11 juli nog altijd niet duidelijk welke partijen de Vlaamse regering zullen vormen. Het is allemaal ongezien. En daar komt deze crisis in het voorzitterschap van het Vlaams Parlement bovenop.

Niemand verwacht dat politici heiligen zijn, maar wie de grote politieke ambten ambieert, moet een minimum aan respectabiliteit uitstralen en dat ook verdienen, net omdat de politieke instellingen ertoe doen. Er zijn stilaan te veel incidenten die dat respect en de mogelijkheid tot dialoog die eruit voortvloeien onderuithalen. Dat de Vlaamse minister-president de Belgische vlag een ‘vod’ noemt, was een van die incidenten. De manier waarop het respect voor het voorzitterschap van het Vlaams Parlement gisteren is onderuitgegleden is er eveneens een van.

Het vertrouwen in de politiek heropbouwen kan pas gebeuren door politieke beslissingen te nemen, steun te zoeken voor de uitvoering, resultaten te boeken en ondertussen het respect in de politieke instellingen niet onderuit te halen. Zoiets vergt kennis, werkkracht, politieke moed, volharding en integriteit. Het lijkt alsof we sinds 26 mei achteruitboeren in plaats van vooruit te gaan.

Lees verder

Tijd Connect