Drie miljard

©Saskia Vanderstichele

Wat in de sterren geschreven stond, blijkt nu ook: de begroting is niet realistisch opgesteld. Oeps, ‘foutje’ van 3 miljard.

Zeer gebeten pareerde premier Elio Di Rupo (PS) in het begrotingsdebat in de Kamer gisteren de kritiek van de oppositie dat de regering haar werk niet goed gedaan heeft. Het urenlange debat in het parlement was echter praat voor de vaak, want door de feiten achterhaald. Uit de nieuwe macro-economische projecties van het Planbureau blijkt dat de regering 3 miljard euro meer moet besparen, wil ze haar begrotingsdoelstellingen halen.

De reden is niet ver te zoeken, en was trouwens tijdens de begrotingsopmaak dit najaar perfect bekend: de begroting werd op veel te optimistische groeiprognoses gestoeld. Gouverner, c’est prévoir. Goed bestuur vereist dat een regering anticipeert op toekomstige feiten. Niet dus. Het was al zo moeilijk om de regering, na uitstel door de lokale verkiezingen, crisettes en dreigementen met voorlopige twaalfden, op één lijn te krijgen over de besparingen. Wat meer realiteitszin in de prognoses kon er echt niet meer bij.

Dat de regering op zoek moet naar 3 miljard euro boven op de sanering van 18 miljard die ze al heeft gedaan, zal ­ongetwijfeld opnieuw de ­discussie aanwakkeren of het nu per se nodig is dat we nog extra besparen.

De PS heeft al begrotingsronde na begrotingsronde, met Paul Magnette op kop, ballonnetjes opgelaten over het vieren van de budgettaire teugels. ‘Om de economische groei niet te fnuiken’, is het eeuwige credo.

Ook het cdH en de sp.a volgen die redenering. Toch is dat niet de weg die België moet bewandelen. Die redenering gaat voorbij aan de hoge overheidsschuld van om en bij 100 procent van het bruto binnenlands product (bbp) die we nog altijd hebben, een stuk hoger dan het Europese gemiddelde.

Die redenering gaat ook voorbij aan de vergrijzings- én de vergroeningsproblematiek die de komende jaren op ons afkomt. Als een begroting met een tekort van ‘slechts’ 2,15 procent van het bbp of 8,25 miljard vandaag al niet haalbaar is, hoe zou het dan ooit haalbaar worden dat we geen tekorten meer gaan boeken, in de wetenschap dat de vergrijzingskosten en de kosten om de demografische explosie op te vangen de komende jaren alleen nog maar zullen stijgen? Schuld werk je niet weg door het bijcreëren van schuld.

Het wordt geen lachertje om 3 miljard euro te vinden tijdens de begrotingscontrole de komende weken. De ‘evidente’ maatregelen zijn al genomen.

Toch kan er wel degelijk nog verstandig worden bespaard. Als de verschillende niveaus de dubbele verantwoordelijk­heden uit hun administraties halen, bijvoorbeeld. Als we de sociale zekerheid echt gebruiken als vangnet en de ‘luxe-uitgaven’ zoals kinderbijslag onafhankelijk van het inkomen eruit halen.

Paul Magnette had in één ding overschot van gelijk in zijn eerste nieuwjaarsspeech als PS-voorzitter. 2013 is nog een jaar om te regeren, niet om campagne te voeren. De regering weet waaraan te beginnen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud