Driemaal is geen scheepsrecht

Senior writer

Het derde reddingspakket voor Griekenland, goedgekeurd door de Eurogroep, zal niet volstaan. Dat is nu al te voorspellen en Europa kocht, nog maar eens, tijd.

Cassandra spelen in het Griekse dossier is niet zo moeilijk. Er zijn velen die de rol opeisen. Maar het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voorspelt al lang dat een degelijk reddingsplan voor Griekenland niet zonder omvangrijke verlaging van de schulden kan.

Voor de Eurogroep, op zijn minst voor Duitsland, Finland, Nederland en nog wat ‘gewilligen’ van het Duitse kamp, kan dit niet op tafel komen. Dat is geen doemdenken, daar spreekt de ervaring.

Merkwaardig genoeg willen dezelfde ‘hardliners’ het IMF er dan wél weer bij als het over de hervormingen gaat. Blijkbaar is Europa te zwak om die zelf af te dwingen. Dat klopt ook. Want noch de sociaaldemocraten van Pasok, nog de conservatieven van Nieuwe Democratie hebben er tussen 2010 en 2014 ook maar iets van gebakken. Het waren nochtans de zusterpartijen die de plak zwaaien in de meeste Europese landen (in Duitsland hebben ze zelfs een coalitie) én het Europese parlement.

De Griekse held Achilles had een zwakke pees. De euro heeft Griekenland. Achilles overleefde zijn zwakke pees niet.

Maar wonderbaarlijk is het 'vertrouwen’ teruggekeerd na een heftige julimaand. Welk vertrouwen is maar de vraag. De hervormingen zijn er nu tegen een hoge politieke prijs in Griekenland doorgevoerd, en dat was wellicht het plan van de Eurogroep. Alleen is de politieke stabiliteit in Griekenland nu volledig zoek.

De geëiste hervormingen zullen op zijn best uitwerking hebben op de lange termijn en dan nog in een positief economisch klimaat, in het slechtste geval hinderen ze iedere groei. Sinds wanneer zijn belastingverhogingen plots de sleutel tot economisch succes? Nochtans is het vergeven van dit soort ingrepen in het ‘hervormingsplan’.

Het Griekse dossier is volledig mismeesterd en aan alle zijden is er zwaar, te zwaar, gepokerd. Gezichtsverlies wordt onvermijdelijk. De radicaal-linkse Griekse regering slikte al haar beloften in, maar het voorgelegde plan zal niet werken. De verwachte groei is te hoog, het primaire begrotingsoverschot dat gehaald moet worden onrealistisch.

De Eurogroep benadrukt nog maar eens dat de privatiseringen de ‘hoeksteen’ van het herstel moeten worden. Terwijl geen enkele specialist gelooft dat het realistische doelstellingen zijn. Ook hier wordt een hand overspeeld.

Zeker omdat het IMF blijft bij de eis om een schuldenknip, een schuldverlichting dus. Niet een herschikking waar Europa aan denkt, in oktober, als de hervormingen zijn doorgevoerd, maar een regelrechte verlichting. Dat krijgen de heren en dames politici niet aan de achterban verkocht.

Om te beginnen kanselier Angela Merkel niet, die krijgt het zelfs niet verkocht aan haar minister van Financiën, Wolfgang Schäuble. Merkel verklaarde zondagavond dat ze er alle vertrouwen in heeft dat Christine Lagarde, de directeur-generaal van het IMF, in oktober ‘zal meedoen’. Dat lijkt eerder een stelling om het eigen Bondsparlement te sussen. Want het plan moet nog door het Duitse en nog wat andere nationale parlementen goedgekeurd worden. Anders is alle ‘vertrouwen’ in één klap weg.

Het parfum van de Griekse crisis is dus niet weg. Op dit punt blijft een ‘grexit’ dus nog altijd mogelijk, en misschien in sommige politieke kringen zelfs wenselijk. Maar daar is zelfs de moed om dit hardop te zeggen op.

Wat nu is geregeld is, is dat Europa de schuld van de Europese Centrale Bank gaat terugbetalen en de Griekse banken een beetje, veel te weinig, gaat herkapitaliseren. De levenslijn naar de Griekse banken bedraagt 90 miljard euro, de helft van het Griekse bbp. Iemand enig idee wie dat gaat terugbetalen en de banken weer leefbaar gaat maken?

In het beste geval wordt het dus weer loven en bieden tot oktober. De kans dat het IMF toegeeft en geen schuldenknip meer eist, is klein. Géén schuldverlichting betekent eindeloos aanmodderen met de huidige toestand, of constant flirten met een grexit. Maar dat laatste willen bijvoorbeeld de VS dan weer niet. Dus rekenen op de goodwill van mevrouw Lagarde is een beetje hooggegrepen.

De Griekse held Achilles had een zwakke pees. De euro heeft Griekenland. Achilles overleefde zijn zwakke pees niet.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud