Duidelijkheid

De staat en de belastingbetaler moeten jaarlijks honderden miljoenen euro's betalen om de schade te compenseren die de grote fiscale fraudes aanrichten. Jarenlang zoekt de regering naar middelen om de fraudeurs te kortwieken en de staatskas te stijven.

(tijd) Gigantisch grote successen heeft die zoektocht de voorbije jaren nog niet opgebracht. Telkens weer botsten alle positieve voornemens op diverse struikelblokken. Enerzijds is er de teloorgang van de belastingdiensten die door heel wat inspecteurs geïnterpreteerd wordt als een teken van onwil van de regering om echt iets aan de fiscale fraude te doen. Anderzijds worden de talrijke initiatieven van de basis om de belastingdienst van binnenuit nieuw leven in te blazen, in de kiem gesmoord.

De meest directe weg om een performanter opsporingsbeleid te voeren, het openbreken van het charter van de belastingplichtige, werd steevast genegeerd. Het charter werd in 1986 onder de regering Martens-Gol ingevoerd om de excessen van de Bijzondere Belastinginspectie tegen te gaan. De fiscale speurders trokken met de politiemensen in hun zog een spoor van vernieling door ondernemend België, luidde het toen.

De voorbije jaren probeerden de fiscale- en de politiespeurders vaak op eigen houtje het verboden contact te herstellen. Met als enig doel de staat te dienen en ontdoken belastinggeld weer naar de schatkist te laten vloeien. Dat leverde op het terrein vaak resultaten op, maar het was flirten met de wet en vooral met de rechten van de verdediging. En het leverde gigantisch veel vertraging op. Telkens de fiscus informeel vernam dat een of ander parket een nieuw fraudedossier opstartte, werd bij het parket-generaal inzage in het dossier gevraagd. Een administratieve molen die traag maalde en zowel bij de fiscus als het gerecht voor ergernis zorgde.

De hoop dat de beleidsvoerders intussen het charter zouden aanpassen, bleef bestaan. Maar geen enkele politicus van de opeenvolgende meerderheden durfde blijkbaar zijn vingers aan dat 'charter' te verbranden. Uit vrees dat het openzetten van de poort een nieuwe heksenjacht zou inluiden. Nochtans bleken de tegenstanders nu vaak misdaadbendes te zijn die zich met ingenieuze en ingewikkelde fraudes verrijken. Een aangepaste aanpak drong zich op.

Vanaf 1 januari gaan de fiscus en het gerecht opnieuw voluit samenwerken. Ditmaal in een wel omlijnd kader. Voor specifieke dossiers die onder de noemer 'grote fiscale fraude' worden ondergebracht.

Enkel een duidelijk kader waarin die samenwerking gebeurt, kan nieuwe excessen voorkomen. Want het laatste dat het bedrijfsleven, en ook de burgers, nodig hebben is een nieuwe heksenjacht. Die is niet alleen contraproductief, maar riskeert bovendien de klok opnieuw met twintig jaar achteruit te draaien.

Stephan VERHEYDEN

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud