Dure redding

©rv

'Amper' 10 miljard euro moeten Europa en het IMF neertellen om het kleine Cyprus overeind te houden. Maar Cyprus zelf betaalt het jarenlang negeren van de barstjes in het eigen economisch model duur. En de rekening voor het heroplaaien van de eurobrand is voor eurochef Jeroen Dijsselbloem en co.

De eurogroep, de 17 ministers van de eurozone, raakte het vannacht eens over een reddingsplan voor Cyprus. Europa en het IMF komen met een lening van 10 miljard euro over de brug. Zonder die hulp zouden meerdere banken op het eiland in elkaar stuiken en Cyprus zelf meesleuren in een ongecontroleerd bankroet.

Voor wie de voorbije weken op een andere planeet leefde: tien dagen gelden werd datzelfde Cyprus al eens 'gered'. Alleen, het Cypriotische parlement én de bevolking op de straat stemde het plan weg. Meer nog: de beslissing van de Eurogroep van 15 maart zette de eurozone opnieuw in lichterlaaie.

In het plan dat de ministers van Financiën van de eurozone toen goedkeurden, lag immers een heffing besloten op spaargeld, Ook op bankrekeningen onder de 100.000 euro. Dat gaf minstens de indruk dat de Europese wettelijke garantie van deposito's tot 100.000 euro niet langer 'heilig' was.

Eurogroep-voorzitter Jeroen Dijsselbloem versterkte die indruk nog. Hij wilde niet gezegd hebben dat dit de enige en laatste keer was dat de spaarder mee in het bad moest.

In een poging een bankenprobleem in een verre uithoek van de Unie te bezweren, wakkerden Eurogroep-voorzitter Dijsselbloem en co net een run op de banken aan. Niet alleen in Cyprus, maar elders in Europa daalde het vertrouwen in de eurozone tot onder het vriespunt.

De ministers van Financiën van de eurozone hebben hun lesje geleerd. In de beslissing over Cyprus van gisteren staat zwart op wit dat alle spaargelden in Europa tot 100.000 euro veilig zijn. Zelfs de taks op grotere spaarders is van de baan. Nogmaals bij dat Cypriotische parlement langsgaan, bleek nét te veel gevraagd.

Dat vannacht een 'elegantere' oplossing uit de bus kwam voor Cyprus heeft twee belangrijke redenen. De Cypriotische economie ligt de facto al tien dagen plat. De situatie op het eiland, en vooral in de probleembanken, is er in sneltempo op achteruit gegaan. Wat tien dagen geleden absoluut onbespreekbaar was voor de Cypriotische regering, werd gisteren een terugvalpositie.

Bovendien was duidelijk dat de eurozone zich geen tweede 'fout' kon veroorloven. Europees president Herman Van Rompuy was, in deze lichtontvlambare toestand, de enige geloofwaardige gesprekspartner voor zowel de Cyprioten als de internationale geldschieters: EU-Commissie, Europese Centrale Bank en Internationaal Muntfonds. Dijsselbloem hoefde niet veel meer dan het moeizaam bereikte akkoord van Van Rompuy te 'finetunen' en door te slikken.

Om misverstanden recht te zetten, even herhalen: het is niét Angela Merkel die de Cyprioten een spaartaks opdrong tien dagen geleden. De fundamentele keuzes worden door de Cypriotische regering zelf gemaakt. Het was Cyprus zelf dat weigerde de kleine spaarders te ontzien in de zoektocht naar een eigen bijdrage aan het reddingsplan.

En het was ook president Nikos Anastasiades die tien dagen geleden een 'bail-in' van de banken hartsgrondig weigerde. Gisteren ging hij wél akkoord met zo'n ordentelijke ontmanteling of herstructurering van een bank, en met het feit dat dit zou gebeuren op de kap van aandeelhouders, obligatiehouders en de flink gespekte rekeningen bij de bank.

Dat Dijsselbloem na de zitting vannacht zelfs niet wou toegeven dat de beslissing van tien dagen geleden 'fout' was, is erg jammer. Verder dan 'deze oplossing is beter', kwam hij niet. De euro verdient duidelijker taal. Zeker na die laatste, zelf opgepookte stokebrand.

De voorbije tien dagen hebben vooral voor Cyprus de rekening doen oplopen. Het faillissement van de tweede grootste bank bleek onafwendbaar. De handelsbalans en de  begroting zijn zwaar deficitair.

Maar eigenlijk loopt de teller al van in november 2011. Toen al drong de Europese Commissie bij de regering in Nicosia aan om hulp te zoeken voor de problemen in de banksector. Toen al was duidelijk dat het Cypriotische bankenmodel, ondanks de massale toevloed van Russisch geld, onleefbaar bleek.

Die barstjes in het economische pantser van Cyprus zijn te lang genegeerd geweest; de economische zwakheden zijn onaangeroerd gebleven. Als er een universele les is uit de redding van Cyprus, is het wel deze. Eigen zwaktes en fouten kunnen nu eenmaal niet altijd op Angela Merkel worden afgeschoven worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud