Dwaas zinnetje

Stefaan Michielsen, senior writer De Tijd ©RV DOC

De studie van de Nationale Bank over de loonindexering moet het startschot zijn voor een open discussie over dat heikele onderwerp. De omstandigheden ervoor zijn gunstig.

De Nationale Bank (NBB) heeft er aardig wat tijd voor nodig gehad, maar gisteren kwam ze dan toch naar buiten met haar studie over de automatische loonindexering. De reacties waren, zoals verwacht kon worden, uiteenlopend. Maar mordicus elke discussie over een mogelijke aanpassing van het indexmechanisme uitsluiten, zoals de PS en de vakbonden meteen deden, getuigt van een grote intellectuele armoede. Wie het debat weigert, geeft immers toe geen sterke argumenten te hebben.

De studie van de Nationale Bank kan nochtans niet gezien worden als een aanval op de index. Het rapport analyseert de voor- en de nadelen van de automatische loonindexering, en doet hetzelfde met mogelijke alternatieve mechanismen.

De Nationale Bank is zelfs overdreven voorzichtig en hoedt er zich voor stelling in te nemen. Dat laat ze over aan de regering en de sociale partners. Maar het werkstuk dat ze heeft afgeleverd, vormt een prima basis voor een grondige discussie over de index en voor overleg om het mechanisme bij te sturen.

Het staat buiten kijf dat de automatische loonindexering in zijn huidige vorm in bepaalde omstandigheden de economie zware schade berokkent. Als daaraan kan worden geremedieerd, zonder de voordelen van het systeem in het gedrang te brengen, waarom zou men dat dan niet doen?

De PS en de vakbonden schermen met het regeer­akkoord van Di Rupo waarin staat dat niet aan de index geraakt zal worden. Het was niet verstandig van de andere partijen om te aanvaarden dat dat zinnetje in het regeerakkoord werd gezet. Maar soit, het is nu zo. Dat belet niet dat erover gesproken mag worden, toch?

Want zoals Luc Coene, de gouverneur van de Nationale Bank, gisteren opmerkte: het debat komt onvermijdelijk toch op tafel. De dwingende aanbevelingen aan ons land die Europa eind mei deed, laten daar weinig twijfel over bestaan. Als Europa een aanpassing van het indexmechanisme eist, zal Di Rupo zich niet kunnen verschuilen achter een zinnetje in het regeerakkoord. Want daar acht Europa zich vast niet door gebonden. Wat baat het dan het hoofd in het zand te blijven steken?

De automatische loonindexering zoals ze nu bestaat,zadelt de Belgische bedrijven in tijden van een versnellende inflatie met een concurrentiehandicap op. Het mechanisme schaadt de economische groei en vernietigt arbeidsplaatsen. Hoe kan je daar als vakbond en als socialistische partij geen oog voor hebben?

Er is een opportuniteitsvenster om op een open manier en zonder onmiddellijke tijdsdruk een grondig debat over de index te beginnen. De inflatie in ons land is immers aan het afkoelen, de erosie van het concurrentievermogen veroorzaakt door de index is daardoor momenteel niet onrustwekkend. De pauze die er nu is, moet worden gebruikt om doordacht de wapens te ontwerpen en te smeden waarmee we de gevaren kunnen afweren die vroeg of laat onze economie weer zullen bedreigen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud