Een hoge bèta

©mfn online editor import

De Europese beleidslui zijn er na een lange pantomime dan toch in geslaagd een akkoord te bereiken rond de Griekse schuldencrisis. De 15 overige landen van de eurozone stellen - bovenop de 10 à 12 miljard euro van het IMF - 30 miljard ter beschikking van Athene, dat alleen even zijn trots moet inslikken en officieel om het geld moet vragen.

Griekenland betaalt een rente van 'ongeveer 5 procent'. Dat is voldoende boven de rente die andere lidstaten van de eurozone betalen om Duitsland schoorvoetend over de streep te krijgen. Berlijn kan die 5 procent nu voor intern gebruik verkopen als een soort van 'strafrente' voor de 'spilzuchtige' Grieken. Tegelijk ligt de rente een stuk onder de 7 procent die beleggers tegenwoordig eisen om nog in Grieks staatspapier te investeren, een rente die het voor Athene de facto onmogelijk maakte via de financiële markten geld op te halen.

Met de stevige 30 miljard die de eurozone 'vertrekkensklaar' heeft staan voor Griekenland, kan de Griekse Schatkist een liquiditeitscrisis vermijden. Dat was broodnodig. De zakenbank UBS becijferde dat Griekenland zonder financiering, via de markten of via de eurozone en het IMF, 'binnen twee weken' op droog zaad kwam te zitten. Deze en volgende maand moest Athene 23 miljard zien te vinden om schulden af te lossen en coupons te betalen. Daar komt nog eens een 'vers tekort' bij van naar schatting 7 miljard in het tweede kwartaal. In totaal dus 30 miljard euro financieringsbehoefte.

Een onmiddellijke liquiditeitscrisis is met het steunpakket nu afgewend. Na het tweede kwartaal kan de Griekse schatkist iets rustiger ademhalen, want dan komen er minder schulden op de vervaldag. Toch zijn daarmee lang niet alle vraagtekens van de baan. Dat beleggers 7 procent eisen op Grieks staatspapier is immers helemaal niet zo irrationeel.

Irrationeel, dat waren die grote beleggers, zoals pensioenfondsen of verzekeraars, die de voorbije jaren dachten met Grieks staatspapier risicoloos wat extra rendement mee te pikken. En die nu moeten vaststellen dat ze in hun zoektocht naar dat beetje extra alfa, vakjargon voor rendement, de hoge Griekse bèta, het risicoprofiel van Grieks staatspapier, uit het oog verloren.

Die 7 procent rendement wil gewoon zeggen dat de financiële markten vergoed willen worden voor het risico dat Griekenland uiteindelijk op een schuldherschikking afstevent. Het liquiditeitsrisico mag dan al afgewend zijn, de solvabiliteit is een ander paar mouwen. Op dit ogenblik is het erg moeilijk in te zien hoe de NV Griekenland ooit voldoende 'kasstroom', belastingsinkomsten dus, zal genereren om zijn schuldenberg af te betalen. De economen van UBS geven toe dat ze de Griekse schuldenberg alleen rond 130 procent van het bruto binnenlands product zien stabiliseren als de regering een 'voldoende sterke maag' blijkt te hebben om heel drastisch te saneren en mits 'een dosis wishful thinking'.

Ten eerste zal die sterke maag nog moeten blijken. Het IMF en de collega's van de eurozone zullen Athene ongetwijfeld nog extra saneringen opleggen, terwijl de reeds beloofde saneringen doorvoeren al een helse opdracht blijkt. Volgens het Griekse dagblad Kathimerini zit het gros van Griekse ministeries voor dit jaar al ruim boven budget: na twee maanden hebben de ministeries van Arbeid en Economie al zo'n 18 procent van hun jaarbudget er door gejaagd, in sommige delen van de gezondheidszorg zou dat percentage tot 25 à 40 procent stijgen.

Bovendien dreigt als de Griekse regering een sterke maag blijkt te hebben en zwaar het mes in de uitgaven zet, een ware depressie voor de Griekse economie. De Ierse economie, een lid van de eurozone dat de markten nu als 'schoolvoorbeeld in besparen' voor de Grieken naar voor schuiven, kromp op twee jaar met 10 procent. Letland, via de koppeling van de lats aan de euro de facto quasi-lid van de eurozone, kromp door ongemeen harde saneringen en een soort 'interne devaluatie' van lonen en prijzen, op twee jaar liefst 25 procent.

De meeste economen vrezen dat de Griekse economie dit en volgend jaar mogelijk met 10 à 15 procent krimpt. Athene temidden een drastisch krimpende economie en dus krimpende inkomsten zijn schuldgraad laten stabiliseren, heeft veel weg van de kwadratuur van de cirkel. Daarom lijkt op termijn, zoals bij andere IMF-reddingsacties, een schuldherschikking onvermijdelijk. Waarbij de houders van Grieks staatspapier uiteindelijk zullen moeten slikken dat ze op de eindvervaldag maar pakweg 80 à 85 euro terugkrijgen voor elke 100 euro die ze Athene toegestopt hebben.

Nu Europa met het schuldenakkoord wat tijd gekocht heeft en een Griekse liquiditeitscrisis vermeden is, moeten beleidslui ernstig nadenken over de solvabiliteitsrisico's. En bij de denkoefening over het ondenkbare durven nadenken. En beleggers die in verleiding komen door het hoge rendement op Grieks papier, verliezen best de hoge Griekse bèta niet uit het oog.

Kurt Vansteeland

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud