Advertentie

Een open kluis vol bedrijfsgeheimen

De Belgische kluis met bedrijfsgeheimen staat open. We herinneren ons nog hoe Koen Dassen in mei vorig jaar voor een meute bedrijfsleiders met verve waarschuwde dat het 'vijf over twaalf is in de strijd tegen de economische spionage'. De man mag dan intussen al zijn afgetreden als chef van de Staatsveiligheid, maar zijn woorden zijn nog brandend actueel.

(tijd) Dassen botste vaak met zijn controleorgaan, het Comité I. Maar op dit vlak waren ze het roerend met elkaar eens.

Het Comité I heeft de voorbije vier jaar met de regelmaat van de klok op talloze vergaderingen achter gesloten deuren, alsook in zijn publieke rapporten en optredens, het parlement en de regering aangespoord de economische contraspionage ernstig te nemen. Ettelijke bladzijden en getuigenissen heeft het Comité al gewijd aan 'private inlichtingendiensten' die ongestoord onze bedrijfsgeheimen stelen, buitenlandse mogendheden die onze economische pareltjes viseren, spin-offs van universiteiten waarvan de harde schijven uit de computers zijn gehaald, enzovoort.

Maar de nagel waar het Comité het meest met dezelfde hamer op klopt, is de definitie van het 'wetenschappelijk en economisch potentieel' van ons land, het zogeheten 'wep'. De Staatsveiligheid heeft in 1998 de opdracht gekregen dat wep te beschermen. Maar acht jaar later weet onze geheime dienst nog altijd niet wat dat wep nu juist inhoudt, en wat er dus eigenlijk moet worden beschermd. De vragen zijn legio. Moet de Staatsveiligheid enkel Belgische bedrijven beschermen of ook de Belgische vestigingen van multinationals? Moeten alle soorten bedrijven beschermd worden of enkel die in sectoren van nationaal belang? En wat is dat nationaal belang dan? Is ook de werkgelegenheid een factor?

Het is niet vanzelfsprekend al die vragen te beantwoorden. Maar acht jaar wachten, is toch 'a very long time'.

De federale regering heeft de kwestie stiefmoederlijk behandeld en de Staatsveiligheid haar plan laten trekken. De dienst trekt ook zijn plan. In 2001 heeft de Staatsveiligheid dan maar voorlopig haar eigen opdracht ingevuld in een interne nota. De nadruk ligt op het sensibiliseren van onze bedrijven. En de dienst bepaalt ook zelf welke sectoren en soorten spionage hij het best volgt. Négligence oblige.

De minister van Justitie, Laurette Onkelinx (PS), beloofde onlangs in de Senaat dat ze in september een voorstel tot definitie van het wep zal voorleggen aan haar collega's in de federale regering. Eerst zien en dan geloven. Maar het zou minister Onkelinx sieren, mocht ze dit oud zeer helen.

Lars BOVÉ

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud