Een top van deze eeuw

©-

De verwachtingen voor de top van de G20 in Londen zijn hooggespannen. De leiders van de belangrijkste wereldeconomiën buigen zich over de financieel-economische crisis. In het verleden was dit soort samenkomsten goed voor een reeks grote verklaringen, die achteraf hooguit gedeeltelijk werden uitgevoerd.

(tijd) - Dat mag deze top in Londen niet overkomen. De inzet is hoog, maar blijkbaar niet gelijklopend voor alle deelnemers. Aan de ene zijde bevinden zich de landen die vinden dat een financiële crisis zoals de huidige zich niet meer mag voordoen. Frankrijk en Duitsland leiden die groep. Ze willen een aantal concrete maatregelen waardoor de financiële wereld en zijn uitwassen worden gereguleerd. Niet alleen de intentieverklaringen volstaan, ook resultaten moeten volgen. Het onheil dat de afgelopen maanden de financiële wereld heeft getroffen, vraagt om een herregulering van de sector in al zijn facetten.

Bij andere landen ligt de nadruk op het stimuleren van de economie. De Amerikaanse president, Barack Obama, die voor het eerst zijn opwachting maakt op de internationale scène, is de locomotief van die groep. De economische groei moet een doorstart kennen zodat we snel verlost geraken van de hele crisis.

Die standpunten hoeven niet noodzakelijk met elkaar te botsen. Iedereen is het erover eens dat de financiële crisis de reële economie infecteerde met alle catastrofale gevolgen van dien. Die these wordt niet tegengesproken door de VS, die in eigen land ook verregaande hervormingen willen doorvoeren. De noodzaak van de economische herstelplannen betwist ook niemand, maar over de omvang is er al minder eensgezindheid.

Als deze top niet de flop van de eeuw wil worden, moet er gewerkt worden aan een eerbaar, maar werkbaar compromis. En dat is haalbaar, mits wat goede wil van iedereen.

Het moet mogelijk zijn een internationaal platform te ontwikkelen waarin regels voor de financiële wereld worden opgenomen. Die regels zijn dan het minimum waaraan alle spelers in de financiële wereld moeten voldoen. Daarnaast zouden de individuele landen de vrijheid moeten hebben ook lokale toepassingen uit te werken.

Ook voor de aanpak van de economische crisis moet het mogelijk zijn een aantal spelregels vast te leggen. Het weren van protectionistische maatregelen bijvoorbeeld, om de motor weer op gang te trekken.

Maar het belangrijkste is dat deze top de kwalijke gewoonte van de vorige eeuw achter zich laat en zich niet verbergt achter onleesbare compromissen waar iedereen zijn voordeel mee kan doen.

Er is nood aan een tekst waar iedereen écht zijn voordeel mee zal doen, ook al is de boodschap niet voor iedereen even leuk. Het moet nu blijken of in Londen voldoende staatsmanschap verzameld is om die stap te zetten en dus een top van de 21ste eeuw te realiseren.

Een top die voorbij de mediahype gaat en de bekende rituelen. Alleen dan kan de hoop bestaan dat de G20 inderdaad een opstapje is naar een nieuwe, werkbare wereldorde.

Jean VANEMPTEN

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud