Een verkiezingsbegroting

Met de opstelling van de begroting 2007 stond paars voor de moeilijkste begrotingsoefening uit zijn geschiedenis. Na zeven jaren van begrotingsevenwicht moest de stap naar een begroting met een bescheiden overschot gedaan worden, een overschot dat meer dan nodig is om de toekomstige kosten van de vergrijzing op te kunnen vangen.

(tijd) Niet minder dan circa 5 miljard euro diende het federale kabinet te 'vinden', een inspanning die in orde van grootte de vergelijking kan doorstaan met de roemruchte saneringsplannnen van de regeringen-Martens en -Dehaene van weleer.

Wat de oefening extra moeilijk maakte, is dat er volgend jaar federale verkiezingen zijn die beslissen over het voortbestaan van paars. Dat betekende dat de begroting 2007 de kiezer geen pijn mag doen. Drastische besparingsmaatregelen en dito nieuwe inkomsten waren uit den boze. De begroting 2007 moest integendeel liefst nog wat leuks voor de mensen in petto hebben.

Paars is met brio in zijn opzet gelukt. De regeringstop slaagde erin een waslijst kleine en minder grote maatregelen op te stellen die, althans op papier, in 2007 zorgen voor een overschot van 0,3 procent van het bbp. De (niet-rokende) kiezer wordt gespaard en de factuur gaat naar de bedrijven, de deelstaten en de gemeenten. Paars rekent voor 2007 vooral op extra inkomsten, wat betekent dat de fiscale druk allicht verder zal stijgen. Maar als de hogere belastingdruk de groene zaak dient, mag dat blijkbaar geen probleem zijn. De besparingen zijn vooral beperkt tot de eigen ambtenarij.

Omdat de nieuwe inkomsten en de luttele besparingen niet volstonden om het begrotingsgat dicht te rijden, moesten ook de traditionele kunstgrepen bovengehaald worden. Zo wordt opnieuw gretig gebruikgemaakt van eenmalige maatregelen. In regeringskringen wordt erop gewezen dat de eenmalige maatregelen in 2007 minder opbrengen dan dit jaar: 0,38 procent van het bbp tegenover 0,55 procent dit jaar. De waarheid is dat de eenmalige ingrepen in 2007 niet meer evenveel 'kunnen' opbrengen als dit jaar omdat de bodem van de trukendoos in zicht is.

Naast eenmalige ingrepen moet ook de strijd tegen de fiscale en sociale fraude de rekeningen volgend jaar doen kloppen. De stevige conjunctuur, zo beweert paars, zorgt voor de rest en maakt zelfs nog wat extra's mogelijk. De socialisten gaan prat op een aantal sociale accenten, de liberalen wijzen op de hogere uitgaven voor veiligheid, verdere selectieve lastenverlagingen en de jobkorting.

De begroting 2007 is een verkiezingsbegroting en draagt daar alle kenmerken van. Op papier klopt de rekening. Meer moet dat tot aan de federale verkiezingen niet zijn. Als paars bij die verkiezingen de meerderheid verliest, dan is het aan anderen om de rekeningen echt te doen kloppen. Kan paars na de verkiezingen doorgaan, dan rest er nog voldoende tijd om bijkomende begrotingsmaatregelen uit te dokteren.

Tenslotte waren er in 2006, ook een verkiezingsjaar, niet minder dan drie begrotingscontroles nodig om de cijfers bij te sturen.

Stefaan Huysentruyt

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud