Er blijft altijd Galicië

©Sofie Van Hoof

De Spaanse premier, Mariano Rajoy, heeft altijd nog Galicië. Zijn partij verruimde bij de regionale verkiezingen van zondag haar volstrekte meerderheid. Maar de zondagavond was bitterzoet voor Rajoy. Bij de regionale verkiezingen in Baskenland werden de nationalisten, van rechts en links, onmiskenbaar de sterkste. De Spaanse premier redt zijn geloofwaardigheid, maar niet de eenheid van zijn land. En dat op het moment dat hij ook door de Europese Unie in de steek wordt gelaten.

Dit weekend had de doorbraak kunnen zijn. De Partido Popular van premier Rajoy bevestigde met een klinkende overwinning haar dominantie in Galicië. De snoeiharde besparingstrein ontlokte bij de Galiciërs geen proteststem, integendeel. Rajoy kreeg eindelijk nog eens applaus van een kiezerspubliek na alle kritiek die hij in binnen- en buitenland had moeten slikken.

Tot daar het goede nieuws van de avond. Want de Spaanse premier heeft er na zondagavond met een extra probleem bij: de roep om meer autonomie in de regio’s. In Baskenland maakte de politieke fractie van de ETA, Euskal Herria Bildu, een opgemerkte comeback. De links-nationalisten worden de tweede partij na de conservatieve, nationalistische PNV.

In Baskenland speelt ongetwijfeld de roep om meer autonomie van Catalonië mee. De Catalaanse voorman Artur Mas plaatste die verzuchting vorige maand op de agenda en op 25 november zullen de Catalanen ook hun stem doen gelden in regionale verkiezingen.

Ongetwijfeld zal die stembusslag ook een roep om onafhankelijkheid inhouden. Rajoy mag dan roepen dat in tijden van crisis het autonomievraagstuk niet de politiek mag doorkruisen. Dat vinden de kiezers in Baskenland nu juist wél.

De doorbraak van de links-nationalisten in Baskenland is maar een schep bovenop de torenhoge problemen die Rajoy momenteel kent. In Brussel kreeg hij er nog eens van langs na de Eurotop van afgelopen donderdag en vrijdag. Het grote compromis dat de bankenunie er zou komen, was geen compromis maar een uitstel. De unie komt er niet op 1 januari 2013 maar ten vroegste op 1 januari 2014 en dan nog.

In ieder geval te laat voor de Spaanse banksector die voordeel zou kunnen halen uit dergelijke unie. Niet alleen het toezicht zou immers gemeenschappelijk worden, ook de redding van de sector zou losgekoppeld worden van de begrotingsperikelen. Dat is niet gebeurd en dat is vooral (voorlopig) een probleem van Spanje. De Spaanse banksector moet dus niet rekenen op een kapitaalinjectie zonder voorwaarden voor de begroting van Spanje zelf. Het Duitse verzet tegen de bankenunie bleek onwrikbaar.

Er blijft natuurlijk Galicië over, en het bekende bedevaartsoord Compostella waar in de duistere middeleeuwen half Europa te rade ging. Dat is niet langer het geval. Berlijn is nu het bedevaartsoord geworden en Madrid zal de pelgrimsstaf moeten nemen om alsnog de problemen van de Spaanse banksector uit de weg te ruimen. Daarnaast zal men in Madrid ook nog eens extra moeten opletten, Bilbao is deze avond een stuk minder Spaans geworden. Al heeft dat ook veel, zo niet alles, met de Europese politiek te maken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud