Exit Tony

Zelden is een machtsstrijd in een bedrijf zo openlijk uitgevochten als nu bij de VRT. Gedelegeerd bestuurder Tony Mary dagvaardde gisteren zijn werkgever: de raad van bestuur van de openbare omroep én de Vlaamse regering.

Het door Mary geleide directiecomité stuurde ook een persbericht de wereld in. Twee passages illustreren hoe groot de bestuurscrisis bij de VRT is: 'De beheersovereenkomst biedt de VRT geen zekerheid meer voor de uitvoering van de openbare opdracht.' Wat verder zegt het VRT-management: 'Er is een vertrouwensbreuk ontstaan tussen de raad van bestuur en het VRT-management.'

In elk normaal bedrijf stapt het management in zo'n geval op. Het overkwam Fred Chaffart bij de Generale Bank, toen die in handen viel van Fortis. Het overkwam Philippe Bodson, toen Suez de koers van Tractebel wijzigde. Je kan het moeilijk andersom verwachten: een bedrijf is eigendom van de aandeelhouders, niet van de manager die het voor hen moet besturen.

Maar de VRT is geen normaal bedrijf. Het is een overheidsonderneming met een activiteit waar politici uiterst gevoelig voor zijn: televisie. Het ergste wat de VRT kan overkomen, is dat die politici opnieuw zelf televisie willen maken, zoals eind jaren tachtig.

Ter herinnering: een vaste agendacommissie legde toen de programmaschema's vast en benoemde het personeel. In die commissie zaten twee christendemocraten, een liberaal en een socialist. Om de kwestie-Mary goed in te schatten is het belangrijk te weten welke weg de openbare omroep ondertussen heeft afgelegd. In de jaren negentig kwam crisismanager Bert De Graeve en kreeg de directie voldoende autonomie om de VRT weer op de rails te zetten.

En toen kwam Mary. Die duwde de slinger nog verder door. Hij besliste bijvoorbeeld zelf de derde zender Sporza op te richten, samen met Belgacom te bieden op de tv-rechten voor het Belgisch voetbal en de reeks 'Flikken' eerst te laten zien aan de betalende abonnees van Belgacom TV.

Voor Mary's eigengereidheid valt zelfs iets te zeggen. Door zijn ervaring bij Belgacom en IBM is hij gepokt en gemazeld in de technologische sector. Hij weet dat het gevaar dreigt dat de raad van bestuur te besluiteloos reageert op uitdagingen zoals digitale televisie.

Toch past het in de logica der dingen dat hij nu opstapt. De VRT is dan wel geen normale onderneming, maar ook daar gelden staalharde bedrijfsregels. Een daarvan is: 'Lead, follow or get out of the way.' Je kan niet zeggen dat er een vertrouwensbreuk is en vervolgens doodleuk blijven zitten. Tenzij je de eigenaar bent van het bedrijf. En dat is Mary niet.

Hoewel hij er duidelijk in overdreef, vocht Mary wel voor een goede zaak: een onafhankelijke en slagkrachtige VRT. Het valt te hopen dat zijn opvolger dat iets diplomatischer en redelijker, maar met evenveel vuur doet. Zodat we niet moeten terugkeren naar de vaste agendacommissies van de jaren tachtig.

Bart Haeck

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud