Advertentie
Advertentie

Familiesaga brengt textielgigant Sofitex tot afgrond

KORTRIJK/WAREGEM (tijd) - 'Het is duidelijk dat Sofitex, verzwakt door een interne strijd, ten prooi is gevallen aan de algemene economische malaise, waaraan het part noch deel heeft.' Rechter Pol van Iseghem legde dinsdagmorgen in zijn vonnis de vinger op de wonde. Familietwisten, een falende volumestrategie, mank management, een buy-out waarmee de groep ook niet terug op de sporen kwam: die ingrediënten lijken het lot bezegeld te hebben van wat ooit een van Europa's topwevers was.

Het Sofitex-verhaal heeft een hoog Dallas-gehalte. In 1928 richtte Valère Devos Cotesa op. Na onenigheid moest hij Cotesa verlaten en in 1946 richtte hij Sofinal - het latere Sofitex - op. In 1987 nam Sofinal Cotesa over door op de valreep met een beter bod te komen dan een Amerikaanse groep had gedaan. De hereniging was een feit.

In de periode 1986-1991 kende Sofinal een indrukwekkende expansie. Onder de toenmalige topman Bernard Devos, broer van Benoit, werden uitsluitend met schuldfinanciering miljarden geïnvesteerd in een ultramodern weefgetouwenpark en de bouw van het opzichtige hoofdkantoor langs de E17 in Waregem. Dit gebouw is enkele maanden geleden aan Omega Pharma verkocht. Met een volumestrategie wou Bernard Devos Sofinal tot een Europese topspeler uitbouwen. De groep telde toen nog 1.400 werknemers en realiseerde een omzet van ruim 7 miljard frank.

In 1991 kwam het tot een breuk tussen de flamboyante Bernard, de commerciële en financiële topman, en zijn broer, de gesloten Benoit Devos, de man met technische expertise. Bernard Devos overwoog een beursgang of een gedeeltelijke verkoop om meer groei te mogelijk te maken. Benoit Devos had echter een afkeer van extern kapitaal. De breuk leidde tot de uitkoop van Bernard Devos en het afkalven van de verkooporganisatie.

Toen kwam de economische terugval na de Golfoorlog en leek het einde van Sofinal-Cotesa al eens nakend. De groep had 7,2 miljard frank schulden en de volumestrategie leek nefast. Sofinal probeerde onder Benoit Devos de schuldenberg en onrendabele activiteiten af te bouwen en zich op technische weefsels met een hogere toegevoegde waarde toe te spitsen. De Aziatische crisis gaf het bedrijf echter een nieuwe dreun. De groep slaagde er wel in tegen 1997 3 miljard frank financiële schulden af te bouwen, maar de omzet halveerde.

Door de tegenvallende resultaten rommelde het steeds meer tussen Benoit Devos en de passieve aandeelhouders, zijn vier zussen en een schoonzus. Om uit de impasse te raken, werkte Devos met de GIMV in 1998 aan een oplossing. Uiteindelijk moest de stugge Devos toch extern kapitaal binnenhalen. Dit gebeurde door de fusie met de Waregemse textielveredelaar Vanmarcke die de privé-investeerders Luc Geuten en Leon Seynaeve (Mitiska) meebracht. De GIMV en de groep Vanmarcke rond Koen Buyse stopten 550 miljoen frank in Sofinal-Cotesa. Buyse verstevigde het management. Door de buy-out ontstonden drie aandeelhoudersblokken zonder meerderheid. Het bedrijf kreeg de naam Sofitex.

Sofitex bleef in de wurggreep van de banken. In 2000 brachten de GIMV en de privé-investeerders nog eens 375 miljoen frank in en eisten ze dat er een nieuwe manager kwam. Dit werd Edwin Vandermeulen, voorheen actief bij het prepressbedrijf Artwork Systems. Door een schuldherschikking kreeg Sofitex toen toch nog wat ademruimte van de banken.

Maar ook deze operaties brachten geen zoden aan de dijk. Door de slechte economische conjunctuur kwam Sofitex halverwege 2001 opnieuw in liquiditeitsproblemen. Op 14 september besliste de textielgroep het gerechtelijk akkoord aan te vragen voor negen vennootschappen: Sofitex, Sofinal-Cotesa, Weverijen Sofinal, Silversilk, Sofiprint, Soficoat, Sofispin en Sofisilk. De groep stelde nog 850 mensen tewerk en haalde een omzet van 100 miljoen euro. Voor de katoenwever Gevaco weigerde de rechtbank van Oudenaarde het gerechtelijk akkoord en werd op 29 september het faillissement uitgesproken.

Intussen kwam het tot een open oorlog tussen Sofitex en de banken BBL, Dexia, KBC, Fortis. De banken geloofden niet in een herstel van de onderneming en sloten de kredietlijnen af. Maar op 1 oktober kregen de Sofitex-vennootschappen een voorlopig gerechtelijk akkoord van zes maanden. Handelsrechter Pol van Iseghem verwijt de banken hun 'financieel fundamentalisme'. In die periode van voorlopige bescherming stootte de groep overbodige entiteiten af, voerde ze een sociale herstructurering door waarbij 203 werknemers hun baan verloren, vroeg ze een schuldherschikking aan en vereenvoudigde ze de vennootschappelijke structuur.

Lang hield de voorlopige bescherming niet stand. De drie commissarissen inzake opschorting hadden van de rechter een controleopdracht met strikte voorwaarden gekregen. De directie en vakbonden waren tot een akkoord gekomen over de afvloeiing van 173 werknemers, zoals voorgesteld in het herstelplan. Maar Sofitex leek de prognoses uit dat plan niet te halen. Op 19 maart hief de Kortrijkse handelsrechtbank het akkoord op.

Sofitex besliste een nieuwe periode van bescherming aan te vragen. Maar daarvoor moest eerst een oplossing uit de bus komen voor aandeelhouder Benoit Devos die dwarslag bij het verlenen van borgstellingen. Het vertrek van Devos was ook noodzakelijk om investeerders aan te trekken. Maar het was terug naar af. Volgens de rechter zat in het verzoekschrift geen geconsolideerde balans en ontbraken handtekeningen voor de borgstellingen. De derde keer was de goede keer. Op 13 maart 2002 kreeg Sofitex een voorlopige bescherming en op 11 september werd die in een definitief gerechtelijk akkoord omgezet.

Sofitex zou focussen op technische producten en een vermindering van de vaste kosten en zou externe investeerders aantrekken. Alles zat op schema, maar door de economische malaise zijn de omzetcijfers lager dan vooropgesteld, stijgen de voorraden en lijdt de groep cashdrains. Een definitief herstel lijkt nu door kapitale fouten in het verleden onafwendbaar. De commissarissen vroegen daarom opnieuw de opheffing van het akkoord. De historische aandeelhouder Benoit Devos kwam dinsdag persoonlijk het vonnis aanhoren. Hij heeft er belang bij. Omdat Devos volgens de huidige investeerders bij hun intrede verkeerde informatie gaf, loopt tegen hem een zaak bij de Brusselse rechtbank.

Geert VANDEPITTE

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud