Senior writer

Torenhoge gas- en olieprijzen maken nog maar eens duidelijk dat energie al 50 jaar een machtige hefboom is in de geopolitiek.

Het Russische staatsgasbedrijf Gazprom doet moeilijk over een nieuw gascontract met Moldavië. En de Russische leider Vladimir Poetin belooft Duitsland en Europa pas meer gas als Nord Stream 2 wordt gecertificeerd. Een ding is duidelijk: het Kremlin gebruikt zijn energievoorraad om zijn invloed te verhogen.

Maar Moskou heeft niet het alleenrecht op die tactiek. Vrijwel elke energieleverancier probeert zijn winst en invloed te maximaliseren. De leden van het oliekartel OPEC+ weigeren hun productie stevig op te trekken. De gevolgen van die houding ontdekt u in het tankstation.

Sinds de jaren 70 van vorige eeuw weet het Westen wat een energiecrisis kan teweegbrengen. Toen werd de geopolitieke impact van energie duidelijk. Zelfs nu het einde van de fossiele brandstoffen wordt aangekondigd in de strijd tegen de klimaatverandering is dat nog altijd het geval. Zolang er geen duurzame alternatieven zijn, blijven fossiele brandstoffen noodzakelijk.

Onder meer door de snelle heropstart van de economie na de eerste pandemiegolf steeg de vraag naar energie de voorbije maanden snel. In Europa sloeg de energiecrisis hard toe door leveringsproblemen, maar ook omdat de gasvoorraden klein waren.

Was het uit argeloosheid of naïviteit? De te lage energievoorraden leiden in elk geval tot torenhoge prijzen. Met alle gevolgen van dien. Zeker als de energiemarkt wordt leeggehaald door een rijke afnemer als China.

Er zijn niet alleen klimaatplannen nodig, maar ook energieplannen om de overgang naar een duurzame wereld te maken.

Energieproducenten en -leveranciers streven in de eerste plaats naar hogere prijzen. Tegelijk beseffen ze goed dat ze een stevige hefboom in handen hebben. Europa mag met afgrijzen kijken naar wat Gazprom in Moldavië doet. Maar wat dan met Frankrijk?

Geen evidentie

Dat dreigt met lagere energieleveringen aan de Kanaaleilanden als het Verenigd Koninkrijk zijn beloftes over visserij na de brexit niet naleeft. Is Frankrijk daarmee een autoritair regime? Nee, de Fransen willen gewoon krijgen wat de Britten hen beloofd hebben, maar weigeren te geven.

Energie is een onmisbaar element in een moderne samenleving. De grootste opgave bestaat erin de voorziening duurzamer te maken. De transitieperiode is cruciaal en vergt een zorgvuldige planning. Eenvoudig is dat niet. Het is gemakkelijk fossiele brandstof radicaal af te schrijven, maar dan moeten er wel alternatieven zijn.

Zolang de bevoorradingszekerheid niet bereikt is, moet zorgvuldig overwogen worden hoe we met de vermaledijde fossiele brandstoffen omgaan. Uit deze crisis is duidelijk gebleken dat bevoorradingszekerheid geen evidentie is.

Eenvoudige oplossingen zijn er niet. Het aanleggen van goede voorraden en het spreiden van leveranciers kan al veel verhelpen. Maar dat is niet gebeurd, niet in België en niet in Europa. Er zijn niet alleen klimaatplannen nodig, maar ook energieplannen om de overgang naar een duurzame wereld te maken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud