De nieuwe CEO van Proximus moet het hoofd bieden aan heel wat uitdagingen waar het bedrijf voor staat. Hij moet dat doen met gebonden handen.

Het kan, een topman benoemen aan het hoofd van een overheidsbedrijf terwijl er geen volwaardige regering is. De raad van bestuur van het beursgenoteerde Proximus heeft gebruikgemaakt van de bevoegdheid die de aangepaste wet op de overheidsbedrijven hem gaf om zelf de CEO te benoemen. Onlangs gebeurde hetzelfde bij Bpost. Het lukt dus zonder directe politieke inmenging.

De raad van bestuur van Proximus koos niet voor een van de namen die traditioneel naar voren geschoven worden in de zoektocht naar een manager voor een grote overheidsonderneming in dit land. Hij opteerde voor de Fransman Guillaume Boutin.

Iemand uit het eigen huis, want hij was al hoofd van de consumentenafdeling van Proximus. Het is een keuze voor continuïteit. Boutin kent de boîte. Hij heeft geen maanden nodig om zich in te werken. Hij moet de opdracht voortzetten die zijn voorgangster Dominique Leroy door haar abrupte vertrek onafgewerkt heeft gelaten: Proximus van een telecombedrijf omvormen in een digitale en dataspeler.

Onrust

Het wordt geen eenvoudige opgave. Het nog door Leroy opgestelde herstructureringsplan, dat 1.900 banen wou schrappen en de aanwerving van 1.250 nieuwe ‘digitale profielen’ in het vooruitzicht stelde, bracht sociale onrust in het bedrijf die nog niet is gesust. Gisteren hebben de twee grote vakbonden het sociaal plan afgewezen. Dat netelige dossier krijgt Boutin meteen op zijn bord.

Heeft Proximus nog een toekomst als louter Belgisch en zelfstandig bedrijf?

Hij moet ook verzekeren dat Proximus overeind blijft in een uitdagende omgeving. De omzet van de traditionele telecomactiviteiten loopt terug. Het bedrijf moet op zoek naar nieuwe inkomsten door digitale diensten te ontwikkelen. En om concurrerend te blijven moet Proximus zwaar investeren in netwerkinfrastructuur, zoals een glasvezelnet en 5G voor mobiel dataverkeer.

Het moet ook een antwoord proberen te vinden op internationale reuzen als Netflix, Disney, Amazon en Apple, die met hun streamingdiensten de kleinere spelers in digitale televisie wegdrukken. De sector is volop in beweging. Schaalvergroting is wellicht onvermijdelijk. Deutsche Telekom bekijkt de mogelijkheid van een fusie met het Franse Orange, ging gisteren het gerucht. Heeft Proximus nog een toekomst als louter Belgisch en zelfstandig bedrijf?

Overheid

Boutin moet die uitdagingen aangaan met gebonden handen. Als zijn hoofdaandeelhouder, de Belgische overheid, vasthoudt aan haar meerderheidsbelang - en met de PS aan het stuur van de federale regering ziet dat ernaar uit - zijn zijn mogelijkheden om in een fusie of overname te stappen beperkt.

Andere eisen van de meerderheidsaandeelhouder, zoals een flink dividend om de begroting te spekken en het behoud van zo veel mogelijk jobs, zijn voor de nieuwe CEO even grote beperkingen om met Proximus een stap naar de toekomst te zetten.

Het is een van de eerste dingen die hij moet vragen, zodat het kader waarin hij moet werken duidelijk is: waar wil de overheid met Proximus naartoe? Er moet dan wel een federale regering zijn aan wie hij die vraag kan stellen.

Lees verder

Tijd Connect