Geen echte keuzevrijheid

De Europese Commissie heeft een eerste onderzoek afgerond naar wat bankieren kost voor particulieren en KMO's. De conclusies hoeven niet te verbazen. De bankdiensten zijn veelal te duur, maar worden vooral bepaald door de nationale markt van de bank.

(tijd) In de eurozone mag er dan al één munt zijn, voor de bancaire diensten geldt de thuismarkt nog altijd als referentie in de prijszetting. Noch particulieren, noch KMO's hebben een reële keuzemogelijkheid.

De regeringen blijven hun banken afschermen met allerlei reglementeringen, bijzondere fiscale statuten en andere randvoorwaarden. Op die manier is het moeilijk effectief een trans-Europese markt voor bankieren te krijgen.

Volgens het Europese onderzoek scheppen de Belgische banken vooral snel en veel geld door het klassieke spaarboekje, de hoeksteen van het Belgische bancair systeem. Ondanks de lage tarieven blijft dat boekje erg populair bij de spaarders. Pas nadat een hele heisa was ontstaan over de lage vergoeding en na expliciete oproepen van de verbruikersverenigingen om op zoek te gaan naar beter vergoede boekjes, leken de grote Belgische spelers bereid hun rente, weliswaar lichtjes, op te trekken. Van het beloofde onderzoek naar eventuele kartelafspraken door de Raad voor de Mededinging is evenwel nog niet veel gehoord. De regering zou nochtans een sleutelrol kunnen spelen in het openbreken van de markt van het spaarboekje, maar doet dat voorlopig niet.

Een tweede vaststelling van Europa is dat de klanten erg trouw zijn aan een bank. Gemiddeld verandert een Europeaan slechts om de tien jaar van bank, een Europese KMO om de negen jaar. Die honkvastheid maakt het voor de bankier gemakkelijk een beetje meer te vragen voor zijn diensten. Zodra de klant binnengehaald is, speelt de concurrentie nog nauwelijks.

De Belgische regering wilde twee jaar geleden al een doorbraak forceren in de verhuisdienst voor bankrekeningen. Daardoor zou het eenvoudiger en goedkoper moeten worden van bank te veranderen. Maar de banklobby blokte dat voorstel handig af en er kwam slechts een afgeslankte versie op tafel. Het gevolg is dat de verhuisdienst helemaal niet werkt en dat de klantentrouwheid op een onnatuurlijke manier wordt bestendigd.

Europa heeft geen pasklare antwoorden om het prijsbeleid van de banken te liberaliseren en de echte concurrentie aan te moedigen. Zolang er geen alternatief bestaat, moet de overheid ervoor zorgen dat de concurrentie in de sector toeneemt. Het uitbouwen van een goed werkende verhuisdienst in België zou een eerste belangrijke stap zijn. Geen halfslachtige oplossing zoals nu het geval is, maar een efficiënt werkend systeem. Op die manier krijgt de spaarder een echte keuzemogelijkheid om te gaan voor de beste prijs en de beste dienstverlening. De overdraagbaarheid van een banknummer, zoals bij een gsm, zou een goede aanzet zijn.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud