Geen winnaars in dertigjarige Beaulieu-oorlog

Senior writer

Dat de onverkwikkelijke dertigjarige Beaulieu-oorlog zonder een duidelijke winnaar eindigt, houdt lessen in voor ondernemers en het gerecht.

Met een minnelijke schikking tussen het Brusselse parket-generaal en enkele telgen van de familie De Clerck van de textielgroep Beaulieu komt een einde aan een fiscale oorlog die ruim dertig jaar heeft gewoed. Maar niemand komt als grote winnaar uit de strijd.

Aan de ene kant was er Beaulieu, een groot en succesvol bedrijf, in handen van de familieclan De Clerck. Rijk en machtig, en een tikje brutaal. Ondernemers die neerkeken op politici en die meenden dat de wetten, en vooral de fiscale, niet golden voor hen. Dallas in West-Vlaanderen.  Auteur Tom Lanoye putte er inspiratie uit voor een boek, en het leidde ook tot een tv-fictieserie. Beaulieu als symbool voor hoe toen zaken werden gedaan in Vlaanderen.

Aan de andere kant de fiscus en het gerecht. Die probeerden af te dwingen dat de regels op iedereen van toepassing waren, maar begaven zich op een terrein waar ze weinig vertrouwd mee waren en dat zonder de juiste wapens. Ze reden zich vast in procedureslagen. Beaulieu als symbool voor het onvermogen van het gerecht in dit land om grote fraudezaken binnen een redelijke termijn tot een goed einde te brengen.

Uiteindelijk is het fraudedossier afgerond met twee minnelijke schikkingen, een fiscale en een strafrechtelijke. Beaulieu en leden van de familie De Clerck betalen enkele tientallen miljoenen euro's. Een overwinning kunnen de fiscus en het gerecht dat niet noemen. Het is eerder een troostprijs, zodat ze niet compleet met de billen bloot staan.

Beaulieu en de De Clerck-telgen kunnen zich evenmin tot overwinnaars uitroepen. Ze ontsnappen aan een strafrechtelijke veroordeling, maar moeten flink wat geld neertellen. Komen ze er goedkoop vanaf? Aan de namen Beaulieu en De Clerck zal nog lang een fraudesmet kleven. Ze hebben misschien ettelijke miljoenen buiten de greep van de fiscus kunnen houden. Daar staat een grote imagoschade tegenover.

Grote bedrijven kunnen niet meer beargumenteren dat ze belangrijke verschaffers van werk zijn om fiscale, sociale en milieuregels aan hun laars te mogen lappen.

Was die hele lange strijd de moeite waard? Was die niet vooral ingegeven door West-Vlaamse koppigheid om niet te buigen voor de fiscus en het gerecht? Enkele Beaulieu-telgen hebben vroeger de strijdbijl begraven dan andere, om die last van zich af te schudden en als correcte en gerespecteerde ondernemer voort te kunnen gaan en nieuwe opportuniteiten te grijpen. In de Beaulieu-familie treedt stilaan de derde generatie naar voren. Hoog tijd om die kwalijke oude erfenis op te ruimen.

In de bedrijfswereld lopen nog altijd cowboys rond. Maar de maatschappelijke tolerantie die er vroeger zeker in Vlaanderen was voor belastingontwijking en -ontduiking is weg. Grote bedrijven kunnen niet meer beargumenteren dat ze belangrijke verschaffers van werk zijn om fiscale, sociale en milieuregels aan hun laars te mogen lappen. Zij hebben net een voorbeeldfunctie en worden daar terecht op afgerekend.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud