Geen wolven, geen koeien, maar paarden

©Alexia Mangelinckx

Los van alle achterpoortjes betalen Belgische en Europese beursgenoteerde bedrijven toch nog behoorlijk wat belastingen. Maar niet iedereen evenveel. En dat is onrechtvaardig.

De twintig beursgenoteerde bedrijven uit de Bel20 betaalden vorig jaar samen 27 procent belastingen op hun winst. De vijftig Europese multinationals uit de EuroStoxx50 betaalden 32 procent.

Ondanks het feit dat heel wat multinationals ons land gebruiken om zo veel mogelijk belastingen te omzeilen, zoals De Tijd vorige maand in kaart bracht, betaalden vele van die bedrijven in 2012 in andere landen waar ze actief waren wel behoorlijk wat aan de fiscus. 

De waarheid leert dus dat dit debat enige nuance verdient, waar wat moeite voor nodig is. Ja, multinationals hebben stevige teams in dienst die permanent bezig zijn de grenzen van het wettelijk toelaatbare af te tasten. Maar evengoed moeten ze op het einde van de rit nog altijd een kwart tot een vierde van hun winst aan de fiscus afstaan. In dat cijfer zijn de loonlasten zelfs nog niet meegerekend.

Al te vaak vervalt het debat dus in twee extreme stellingen: dat bedrijven ofwel niets betalen, of dat ze gebukt gaan onder een dodelijke fiscale druk.

De conclusie blijft dat we leven in een economie met twee snelheden: wie zich internationaal snel kan verplaatsen en aanpassen, betaalt weinig belastingen. Wie niet weg kan, is de klos. Dat geldt ook voor u en ik. Wie hier werkt, een huis heeft gekocht en niet zomaar weg kan, betaalt veel belastingen. Bedrijven die een financieel centrum kunnen verhuizen, betalen weinig. Maar ondernemingen die per se in een land actief moeten zijn, omdat daar olie ligt bijvoorbeeld, betalen dan weer zeer veel.

Belastingen worden dus betaald door wie niet kan vluchten. Met dat criterium kan niemand vrede nemen, hoe moeilijk het ook blijft om een haalbaar en rechtvaardig alternatief te vinden.

Wat overblijft, is een gevoel van chantage, een gevoel dat tarieven bepaald worden op basis van de vraag of je ze kan ontwijken of niet. De grenzen van het haalbare zullen onvermijdelijk een belangrijk onderdeel blijven van ons belastingrecht, maar toch moeten we beter kunnen. Het blijft nodig om te proberen de Belgische - en liefst Europese - belastingen eenvoudiger, rechtvaardiger en transparanter te maken om er zo een groter draagvlak voor te vinden. De rol van de bedrijven daarin valt nog het best samen te vatten met Winston Churchill: ‘Sommigen beschouwen de ondernemer als een boze wolf die zo vlug mogelijk gedood moet worden. De meesten beschouwen de bedrijven als koeien die voortdurend gemolken moeten worden. Slechts enkelen beschouwen de

ondernemingen als wat ze echt zijn: de paarden die de kar moeten trekken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud