In de lange processie naar een federale regering is dinsdag vermeden dat het nog moeilijker wordt dan het al is.

De klaproos. Onder haar Engelse naam - poppy - is ze al meer dan een eeuw het symbool voor de Vlaamse slagvelden waarop de Eerste Wereldoorlog werd uitgevochten. Onder haar Franse naam - un coquelicot - was ze de voorbije weken het symbool voor een Waalse regering van socialisten en ecologisten. Het groen van de stengel, het rood van de bloem en de openheid van de bladeren: dat was hoe het politieke project verkocht moest worden.

Zover komt het dus niet. Omdat de PS en Ecolo samen geen meerderheid hebben in het Waals Parlement of in de Franse Gemeenschap, zochten ze steun voor hun linkse regering bij de PTB en het cdH. Nadat de extreemlinksen zondag al de deur hadden dichtgeslagen, deden ook de voormalige christendemocraten dat dinsdag definitief.

Rekenkunde

Het is veelzeggend dat de PS en Ecolo lieten weten niet meteen te reageren. Nadat ze wekenlang de electorale rekenkunde hebben ontkend die de PS in de armen van de MR dwingt, worden ze opnieuw met die politieke werkelijkheid geconfronteerd. En opnieuw lijkt de PS niet klaar om dat aan haar kiezers uit te leggen.

Dat de deur naar een linkse Waalse regering dicht is, is goed en slecht nieuws. Het goede is dat ook Vlaanderen niet gebaat is met een naburige regio die recepten omarmt die Wallonië dreigen op te zadelen met nog meer economische problemen.

Er is nog waanzinnig veel werk om de kloof tussen de PS en de N-VA te overbruggen.

Een luik ondernemen en jobs ontbrak in de klaproosnota, op een verwijzing naar de competentiepolen en wat stages na. En er werd gratis openbaar vervoer voor min-25-jarigen en 65-plussers beloofd, zonder door te rekenen hoeveel dat zal kosten. Leg dat naast de uitdagingen die de Vergrijzingscommissie en de OESO deze week nog eens schetsten - die neerkomen op langer en productiever werken - en het wordt duidelijk waarom ook het beleid in Wallonië er voor Vlaanderen toe doet.

Neoliberaal

Het slechte nieuws is dat andermaal blijkt hoe lang de weg nog is om tot een werkbaar bestuur van ons land te komen. Als de PS er nog niet aan toe is om met de MR te praten, hoe moet ze dan ooit met de N-VA aan tafel geraken? Hoe verschillend de mindset is, bleek toen Philippe Lamberts, Europees Parlementslid voor Ecolo, dinsdag het beleid van de federale regering-Michel op Radio 1 als ‘neoliberaal’ omschreef. Volgens Eurostat spendeert de overheid in ons land nochtans 52 procent van het bruto binnenlands product. Het is moeilijk te zien wat daar liberaal aan is, laat staan neo.

Aan de andere kant van het politieke spectrum maakten het Vlaams Belang en de N-VA dinsdag problemen van 40 miljoen euro voor asielopvang, waarbij ze vinden dat de bezwaren van de Raad van State over een inperking van de asielopvang mogen worden genegeerd en waarbij ze in de 40 miljoen het bewijs zien van een ‘laks migratiebeleid’. Ook dat is grotesk.

Het toont hoe waanzinnig veel werk er nog is vooraleer die kloof kan worden overbrugd. Dat de PS wordt gedwongen een piste te verlaten die de federale formatie én het economisch herstel van Wallonië nog moeilijker had gemaakt, is daarom goed nieuws.

Lees verder

Tijd Connect