De grote uitdaging van deze formatie wordt de verslagenheid bij veel partijen niet te laten doorsijpelen in de regeerakkoorden.

Het Vlaams Parlement komt deze voormiddag uitzonderlijk bijeen om een nieuwe voorzitter aan te stellen nu de N-VA’er Kris Van Dijck op 11 juli is opgestapt. Met Wilfried Vandaele krijgt het parlement een voorzitter met Volksunie-wortels en ecologische reflexen. Hij wordt gerespecteerd in het halfrond en maakte het de Vlaamse regering de voorbije jaren soms knap lastig, vooral in groene dossiers zoals de betonstop.

Vanuit die achtergrond zou Vandaele de consensusfiguur moeten zijn die de sereniteit kan terugbrengen. Dat hij aankondigde zich terughoudend op te stellen, is de juiste en de enige manier waarop hij aan zijn voorzitterschap kan beginnen.

Het pijnlijke ontslag van Van Dijck heeft nog eens blootgelegd dat vrijwel alle Vlaamse partijen die aan de onderhandelingstafels voor de talrijke regeringen in dit land aanschuiven, gewonde dieren zijn. De N-VA heeft een van haar ergste rotweken achter de rug en zit in een spreidstand waarbij ze er tegelijk voor kiest in Vlaanderen met het Vlaams Belang te onderhandelen en in Antwerpen met de sp.a te besturen.

Apostelen

Ook de andere partijen zijn gewond. Bij CD&V doet de werkgroep die lachend de ‘twaalf apostelen’ wordt genoemd nog altijd introspectie over wat fout liep op 26 mei. De drie klassieke Vlaamse partijen zitten op hun laagste niveau ooit, wat verder verlies existentieel maakt.

Het wordt zaak deze zomer de verslagenheid om te zetten in oprechte ambitie.

De vraag is daarom niet eens wie straks met wie om de tafel gaat zitten. Een tussentijdse rapportering van de informateurs Johan Vande Lanotte (sp.a) en Didier Reynders (MR) op het koninklijk paleis gisteren gaf daar geen helderheid over. De vraag op iets langere termijn wordt of de verslagenheid van vandaag doorsijpelt in de toekomstige regeerakkoorden, die er hopelijk ooit komen.

De politieke discussies over salariswagens, de hogere pensioenleeftijd, de betonstop, rekeningrijden en de mobiscore leerden de voorbije maanden dat wie de kracht van verandering durft in te zetten, op een minstens even hoge kracht van onverzettelijkheid botst. Dat contrasteert met het to-dolijstje voor de komende vijf jaar: de begroting op orde krijgen, meer mensen doen werken, een werkbaar klimaatplan maken en uitvoeren, kansen in de digitale economie grijpen, het onderwijs weer op de goede weg zetten, de berg niet-ingevulde vacatures wegwerken, de files korter maken en de trein beter, een draagvlak voor migratiebeleid bouwen, het vertrouwen in justitie herstellen en met de ruim 110 miljard euro aan jaarlijkse sociale uitgaven vaker doel treffen in de strijd tegen armoede.

Het wordt niet alleen zaak partijen met lange tanden om de tafel te krijgen, zoals de PS en Ecolo sinds deze week met de MR doen. Het wordt ook zaak deze zomer de verslagenheid om te zetten in oprechte ambitie.

Lees verder

Tijd Connect