Gitzwarte dag

©RV DOC

Het doemscenario wordt bewaarheid: Ford heeft aangekondigd zijn fabriek in Genk te zullen sluiten. Tienduizend jobs gaan verloren. Een drama voor Limburg. Ons land betaalt een zware prijs omdat het beleid de voorbije jaren onvoldoende heeft ingezet op de versterking van de productieve basis van onze economie.

Wat gevreesd werd, is uitgekomen. De Amerikaanse autobouwer Ford slankt zijn fabriek in Genk niet af, de vestiging wordt simpelweg gesloten. De klap voor Limburg is enorm. De handtekening van Ford onder het toekomstcontract, waarin het beloofde dat drie nieuwe modellen in Genk gebouwd zouden worden, is waardeloos gebleken.

De autobouwer verwijst voor zijn beslissing naar de economische crisis en de grote overcapaciteit in de Europese sector. Daarop valt weinig af te dingen. De marktomstandigheden zijn inderdaad sterk verslechterd. Ford had geen andere keuze dan drastisch te herstructureren. Maar het is bijzonder wrang dat de fabriek in Genk daar het belangrijkste slachtoffer van wordt.

Het is bovendien niet de eerste keer dat België het gelag betaalt. Dat was ook het geval bij de herstructurering van Opel in 2010, bij de VW Groep in 2006 en eerder nog bij Renault. In een tijdspanne van enkele jaren hebben in ons land drie grote autoassemblagebedrijven de deuren moeten sluiten: Renault in Vilvoorde, Opel in Antwerpen en nu Ford in Genk. VW in Vorst bleef op het nippertje hetzelfde lot bespaard en kon in afgeslankte vorm en onder Audi-vlag voort blijven werken.

De klappen vallen steevast in België. De lijst is te lang om dat als toeval af te doen. De redenen voor de sluitingen kunnen voor een stuk verschillend zijn. Maar tegelijk kan niet worden ontkend dat er een structureel probleem is met de autoassemblage in ons land. De beperkte binnenlandse afzetmarkt is er daar één van. De hoge loonkosten een andere. Bovendien is België een klein land dat weinig middelen heeft om druk uit te oefenen op de multinationale autobouwers. Dat verklaart waarom de Belgische vestigingen het slachtoffer worden als een internationale autoreus beslist te herstructureren.

De overheid heeft wel degelijk pogingen gedaan om de auto-industrie in ons land te verankeren. Er is aanzienlijke investerings- en opleidingssteun verstrekt, er is gezorgd voor een soepele arbeidsorganisatie - met de mogelijkheid van economische werkloosheid - en de sociale lasten op ploegenarbeid zijn verlaagd. De werknemers bij de Belgische autoassemblagebedrijven zijn flexibel en productief. Maar blijkbaar niet flexibel en productief genoeg om de hoge loonkosten volledig te compenseren. En dat maakt de auto-industrie in ons land kwetsbaar in economisch moeilijke tijden. Want dan wordt het concurrentieprobleem scherp gesteld en is elke handicap er een te veel.

Bovendien kan je niet om de vaststelling heen dat het beleid sinds 2007 geen enkele maatregel meer genomen heeft om de concurrentiepositie van de auto-industrie in ons land te versterken. Met als gevolg dat het loonkostenvoordeel dat ons land in die sector had met Duitsland, de voorbije jaren sterk verminderd is. We hebben onze voorsprong uit handen gegeven. Daar betalen we nu een zware prijs voor.

Het moet een les zijn voor de beleidsmakers, zowel op het federale als op het regionale niveau: de bewaking en de versterking van de productieve basis van de economie zijn een permanente opdracht. Nochtans is precies dat iets wat de overheden in ons land de voorbije jaren verwaarloosd hebben. Er worden onvoldoende maatregelen genomen om het concurrentievermogen van onze bedrijven, zeker de industriële bedrijven die op de internationale markten concurreren, veilig te stellen. Dat doe je niet straffeloos. Het beleid dient dringend te worden bijgestuurd. Het verstevigen van de productieve basis van onze economie dient absolute prioriteit te krijgen. Dat dit niet met zoveel woorden in het federale regeerakkoord staat, is geen aanvaardbaar excuus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud