Redacteur Politiek

Dat HSBC met een schikking wellicht een fraudeproces vermijdt, is niet de ideale oplossing. Maar het is de meest pragmatische aanpak en beter dan wat we gewoon zijn.

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan, luidt het oude Nederlandse adagium. En zo lijkt het ook te zullen lopen met de fraudezaak tegen de HSBC Private Bank in het Zwitserse Genève. De financiële instelling heeft beslist met het Belgische gerecht te onderhandelen over een minnelijke schikking, zodat er een einde kan komen aan de miljardenzaak tegen de bank.

Principieel bekeken kan je daar niet blij mee zijn. Het zou steek houden dat het gerecht minnelijke schikkingen treft voor kleine zaken, omdat men kleine misdrijven ook op een meer clemente manier kan behandelen. Het zou steek houden weinig moeite te steken in de kleine zaken en veel moeite in de grote zaken.

Maar klein kan men de zaak tegen HSBC niet noemen. Het gaat over meer dan 3.000 Belgen die samen voor meer dan 5,5 miljard euro geld op die Zwitserse rekeningen hadden staan. Ook zij moeten zich uiteraard verantwoorden, maar het gerecht begon ook een fraudeonderzoek naar de bank die het systeem mogelijk maakte. En terecht.

Daarom houdt het steek deze zaak tot het einde te voeren, zodat recht kan geschieden, feiten worden vastgesteld, schuldigen worden aangeduid, straffen worden uitgevoerd, schadevergoedingen worden betaald en voor anderen een voorbeeld wordt gesteld. Een van de voordelen van goede rechtspraak is dat een duidelijke lijn in het zand wordt getrokken.

Alleen zijn er twee bezwaren. Het eerste is het trackrecord van de Belgische justitie in dit soort zaken. Grote fraudezaken verjaren doorgaans in dit land of zakken maar al te vaak weg in het moeras van procedurekwesties. Zelden of nooit lukt het om complexe feiten te doorgronden en op een redelijke termijn tot een oordeel te komen.

Een tweede probleem is dat het in deze zaak om een buitenlandse bank gaat. Was dit een binnenlands dossier geweest, dan kan men argumenteren dat het rechtvaardig is dat het gerecht zonder meer de banklicentie van de frauderende bank intrekt. Maar over Zwitserse banken heeft België nu eenmaal weinig te zeggen. Om precies te zijn, dat was zelfs net de reden waarom die 3.000 Belgen met hun geld naar Zwitserland zijn getrokken.

Net wegens die weinig blij makende voorgeschiedenis en de moeilijkheden die opduiken bij internationale dossiers houdt het steek wel genoegen te nemen met een schikking. Wat wringt is dat niemand officieel schuldig wordt bevonden. Maar de Belgische staat krijgt wel de kans om in een minnelijke schikking het geld uit het buitenland terug te krijgen dat ze mislopen is.

Uiteindelijk draait het daar om in deze zaak: geld dat verdween en moet terugkeren. Dus neen, een minnelijke schikking is niet alles. Maar als de ervaring leert dat kwaadschiks achter geld aangaan alleen maar advocaten gelukkig maakt en verder niemand, dan regelt men het beter goedschiks.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud