Grimmig

©Sofie Van Hoof

Dreigen met sancties, maar pogen de dialoog open te houden. Dat is het Europese antwoord op de escalatie van het geweld in Oekraïne. De vraag is of dat veel zal oplossen.

Het protest in Oekraïne is grimmiger en dodelijker geworden. Dinsdagnacht vielen 26 doden bij bittere gevechten op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev. In diverse delen van het land was het erg onrustig. Ordetroepen en betogers maken zich op voor een volgende confrontatie, die nog gewelddadiger belooft te worden.

De Oekraïense president Viktor Janoekovitsj blijft onverstoorbaar repressief optreden. Hij weet zich gesterkt door Rusland en Vladimir Poetin. Voor Janoekovitsj gaat het om ‘terroristische’ elementen die het land willen destabiliseren. De Russen zien de oproer als een regelrechte staatsgreep, gesteund door de VS en Europa.

Gedwongen door de omstandigheden spraken de Europese leiders gisteren een eerste maal over gerichte sancties tegen het regime in Kiev. Daarover wordt vandaag beslist, na onderhandelingen tussen de ministers van Buitenlandse Zaken van Duitsland, Frankrijk en Polen en de Oekraïense regering. Het is een poging met één stem te spreken in het debat over de toekomst van Oekraïne. Sommige Europese landen vrezen dat sancties een averechts effect zullen hebben en het land nog meer in de armen van Rusland duwen. Maar de schokkende beelden kunnen niet onbestraft blijven. Dus moet met sancties gedreigd worden.

Wat die beelden misschien nog meer vertellen, is dat het protest ontaard is in een grimmige stellingenoorlog tussen ordetroepen en demonstraten. Stilaan raakt het hele land betrokken in de strijd, die allesbehalve vreedzaam verloopt. Hoe meer de situatie escaleert, hoe minder de politieke dialoog een kans maakt.

Het protest in Oekraïne brengt de Koude Oorlog helemaal terug in Europa. Terwijl de VS en de EU aansturen op een regimewissel, wil Rusland niet wijken. Oekraïne is dusdanig nauw verbonden met de Russiche geschiedenis dat Moskou het land niet wil laten ontnappen uit zijn invloedssfeer.

De vraag is wat Europa wil bereiken met Oekraïne. De EU heeft niet meer beloofd dan een vrijhandelsverdrag en wat zakgeld. Daarmee kan geen enkele regering verder. Het land is politiek jarenlang mismeesterd en staat economisch aan de afgrond. De Oranjerevolutie, die plaatsvond in 2004, creëerde even hoop op democratie, maar ze ontaardde uiteindelijk in chaos. Die leidde ertoe dat Janoekovitsj op een democratische manier aan de macht kon komen.

Als Europa op de debatten in Kiev wil wegen, zal het niet alleen sancties moeten afkondigen, maar ook een perspectief voor het land moeten bieden. De vraag is of de EU daartoe ook financieel bereid is.

Een politieke dialoog tussen alle betrokken partijen is de beste oplossing. Maar voorlopig is er geen dialoog en wordt de sfeer op het terrein steeds grimmiger. Als dat blijft duren wordt iedere dialoog onmogelijk en dreigt het conflict volledig uit de hand te lopen. In dat scenario zijn de tanks niet ver meer af.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud