Groeipad

©rv

België gleed net weer in een recessie. Niet dat de economische ‘doom and gloom’ is aangebroken, maar het geeft wel aan dat de crisis verre van over is.

De Belgische economie kijkt officieel weer aan tegen een recessie. De krimp is nog beperkt in vergelijking met wat gisteren in Spanje werd bekendgemaakt. Daar zakte de economie over heel 2012 met 1,4 procent ten opzichte van een jaar eerder.

Beide cijfers geven aan dat de eurocrisis verre van voorbij is en dat ze op de achtergrond blijft zeuren. Nu zijn er voor België ook betere economische indicatoren, het is niet zo dat ons land wankelt boven de afgrond. Maar het is wel zo dat de significante economische groei uitblijft en dat de motor maar niet lijkt aan te slaan. Achter een bbp-cijfer schuilen de ondernemingen, gezinnen, overheid en het buitenland. De twee belangrijkste componenten vormen de gezinnen en de ondernemingen, zij moeten de herneming van de groei dragen.

In landen waar brutaal bespaard moet worden, zoals in Spanje, is het duidelijk dat zolang er niet meer ruimte komt voor de heropleving van de economie een ommekeer uitgesloten is. De besparingen doden niet alleen de consumptie maar ook de investeringen. En de staat blijft daarbij aankijken tegen dalende inkomsten omdat de groei almaar blijft vertragen.

In België is het vooral de onzekerheid die blijft aanhouden. Het gaat niet alleen om de onzekerheid in eigen land, maar ook die in de hele eurozone, die zich vertaalt in een hoog spaargedrag, een lage consumptie en investeringen die op zich laten wachten.

De eurocrisis lijkt dan wel bedwongen, de negatieve economische effecten ervan zijn dat niet. De eurozone blijft kampen met een oplopende werkloosheid en een trage groei, als er nog groei is. Noch nationaal, noch Europees liggen er concrete plannen klaar om het pad van de economische groei opnieuw te ontdekken en te bewandelen.

Het blijft in de gegeven omstandigheden altijd een afweging tussen de noodzakelijke hervormingen aan de economie en maatregelen om die economie te stimuleren. De hervormingen aan de economie moeten de schuldgraad van de overheid terugdringen, maar de stimuleringsmaatregelen moeten het financiële draagvlak creëren waardoor die hervormingen gefinancierd kunnen worden middels economische groei.

Het refrein is dus nog niet veranderd, en eigenlijk al niet meer sinds 2008. De overheden staan enerzijds voor besparingsopdrachten maar moeten anderzijds hun economie gaande houden.

Nu de grote eurobrand is gaan liggen, wordt het hoog tijd om de wederopbouw te starten. Dat zal moeten gebeuren met maatregelen die Europees zijn afgesproken, zoals de veelbesproken maar nog volledig onuitgevoerde bankenunie, daadwerkelijk in de praktijk te brengen. Maar het zal ook moeten gebeuren door maatregelen te nemen die weer perspectief bieden op een gezonde economische groei. Zolang dat perspectief ontbreekt, zal de economische motor blijven sputteren. En dat is voor niemand goed.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud