Bart Haeck

Het klimaatplan van Groen heeft het voordeel van de duidelijkheid: het kost de burger wel degelijk iets, ook al rekent de partij zich nog altijd rijk.

Er is geen tegenstelling tussen koopkracht en klimaat’, tweette Groen-voorzitster Meyrem Almaci op 15 februari. Gisteren publiceerde Groen een gedetailleerd plan om de klimaatverandering tegen te gaan dat aantoont dat die slogan in de verste verte niet klopt.

Groen stelt voor komaf te maken met de tankkaarten en het fiscaal voordeel van de bedrijfswagens, wat 3 miljard euro moet opleveren voor een ander mobiliteitsbeleid. En er komen voor 1 miljard euro aan extra belastingen op vliegen bij. De belastingen op autorijden stijgen - via een systeem van rekeningrijden - met 1,1 miljard euro.

Zijn dat slechte maatregelen? Op zich niet. Het houdt steek de kosten van vervuiling door auto’s en vliegtuigen beter door te rekenen. Maar de cijfers doorprikken de boodschap die al maanden wordt gegeven: dat er geen tegenstelling met koopkracht hoeft te zijn. Wie met de auto rijdt of al eens vliegt, zal wel degelijk koopkracht verliezen. Groen heeft zichzelf ontmaskerd.

Waar het klimaatplan van Groen op dat punt welgekomen duidelijkheid schaft, spuit het echter mist op andere punten. De partij claimt dat ze 80.000 jobs creëert in de groene sector en de economie duurzaam met 2 procent extra doet groeien.

Wie met de auto rijdt of al eens vliegt, zal wel degelijk koopkracht verliezen. Groen heeft zichzelf ontmaskerd.

Het is best mogelijk dat ecologische investeringen - zoals het beter isoleren van gebouwen - tot die jobs en groei leiden. Maar wie voor enkele miljarden belastingen heft, doet ook jobs en groei verdwijnen. In de Belgische kerncentrales verdwijnen in dit plan banen. In de chemiesector wellicht ook.

Het rapport van het Planbureau waarin de 80.000 banen staan vermeld, erkent dat ook. ‘Deze analyse is geen macro-economische analyse’, staat er. ‘Potentiële impact op bruto binnenlands product, concurrentiekracht, import/export of jobs zijn niet inbegrepen.’

In die zin is dit ‘berekend plan’ iets compleet anders dan wat de Nederlandse overheid deze week presenteerde: daar werd wél een macro-economisch helikopterzicht gegeven van het klimaatbeleid. Wat blijkt dan? Netto geen extra jobs en geen noemenswaardige impact op de groei. Wel koopkrachtverlies. Daar komt dan wellicht wat verlies aan economische slagkracht bij, omdat de regering nadien nog een CO2-taks aankondigde.

Groen rekent zich iets te makkelijk rijk. Een laatste mankement aan de studie is dat ze statisch is. Neem de bedrijfswagens. In veel bedrijven is de salariswagen slechts één optie in een breder ‘cafetariaplan’ aan fiscale voordelen. Als collectief wordt gekozen daarin de salariswagen te ruilen voor andere fiscale voordelen, haalt de overheid nooit de 3 miljard euro op aan klimaatbudget die Groen verwacht. Dat maakt de inspanning om dieselauto’s van de weg te halen niet minder urgent en belangrijk, maar het bijbehorende cijferplaatje klopt niet.

Vandaag trekt opnieuw een klimaatbetoging door Brussel. En opnieuw hebben de betogers een punt dat er meer nodig is om de klimaatverandering tegen te gaan. Het plan van Groen is eindelijk een begin van erkenning dat dat ook iets zal kosten.

Lees verder

Tijd Connect