Het eten en de moraal

algemeen hoofdredacteur

Nee, de horeca kan niet heropenen op 1 mei, poneert coronacommissaris Facon in deze krant. Ook de cultuur huilt. Waarom zetten we niet meer in op gecontroleerde omstandigheden voor een stap naar het rijk der vrijheid?

'Wraakroepend is het. Na een jaar pandemie zijn we er als maatschappij nog altijd niet in geslaagd te organiseren wat veilig georganiseerd kan worden.' Zo kondigde Michael De Cock, de bezieler van de KVS, zijn daad van burgerlijke ongehoorzaamheid aan. Hij gaat zijn theaterzaal toch in veilige omstandigheden voor een beperkt publiek openen.

Misschien moet De Cock eens bekijken of hij geen actuele versie van Bertold Brecht kan opvoeren. Brecht, de meester van de vervreemding, die ook toeslaat in deze mentaal belastende tijden van isolement. 'Het is alsof je onder een glazen stolp leeft. Je ziet de wereld aan je voorbij trekken, maar je kan er niet bij.' Cijfers over de vervreemding zitten alsnog niet in ons dagelijks bulletin, maar die treft de bevolking ook.

De cri de coeur van De Cock is er een van de hele cultuursector en breder: van beroepen, bedrijven, cafés en terrassen die hun activiteiten wegens corona nog altijd moeten staken. En van mensen die (het) moe zijn.

Als het van coronacommissaris Pedro Facon afhangt, dan gaan de cafés en restaurants NIET open op 1 mei, zoals was vooropgesteld. Want de bezetting op intensieve zorg is met 930 mensen nog altijd erg hoog en dan kan je niet anders dan zeer voorzichtig zijn. Het is het onpopulaire standpunt, ingegeven door de mathematische benadering van het aantal ICU-bedden.

Niemand wil de komende weken bezwijkende ziekenhuizen. Noch een vloedgolf die, op de vooravond van een veralgemeende vaccinatie, nog te veel mensenlevens zou eisen. Daar heeft Facon helemaal gelijk in.

We zijn nog altijd niet in staat om wel te organiseren wat veilig georganiseerd kan worden. En dat na een jaar pandemie.

Je kan echter niet om de vaststelling heen dat we, zoals De Cock aanklaagt, nog altijd niet in staat zijn om wel 'te organiseren wat veilig georganiseerd kan worden'. In Luxemburg gingen deze week de terrassen open, met coronacijfers die niet zoveel beter zijn dan hier in België. Geen vrijheid blijheid, maar in gecontroleerde omstandigheden van 6 uur 's ochtends tot 18 uur per twee of in een bestaande bubbel buiten, met afstand of plexiglas tussen de tafeltjes. Is de bevolking dan niet verstandig genoeg om wat wel kan verantwoord te doen? Hoeveel mensen ontvluchten nu de vervreemding door toch heimelijk andere mensen te zien in veel minder veilige omstandigheden dan een buitenterras?

Luxemburg

'Het risico is niet nul, maar ik vind het aanvaardbaar. De mensen die nu op café en op restaurant gaan, hebben niet de grootste kans om in het ziekenhuis te belanden', zegt de Luxemburgse viroloog Claude Muller daarover. Het is overigens verfrissend om ook eens een andere viroloog te horen dan diegene die, zo blijkt uit gepubliceerde tellingen van professor Stefaan Walgrave, het afgelopen jaar in de journaals met een alomtegenwoordigheid is opgevoerd die niemand anders hem ooit al heeft voorgedaan.

Luxemburg kent verhoudingsgewijs ongeveer hetzelfde aantal positieve gevallen, maar de ICU-bezetting ligt lager dan bij ons. Er wordt sinds de eerste golf veel intenser werk gemaakt van een serieus testbeleid.

In Nederland zijn de sluitingen vergelijkbaar met hier, maar worden grootschaliger evenementen als een theatervoorstelling of een optreden al langer voorbereid, met echte gasten tussen kartonnen afbeeldingen.

Hoewel deze pandemie over heel Europa woedt (en verder dan dat), is er geen gemeenschappelijke Europese aanpak. Op het vlak van de coronamaatregelen en de preventie is het elk op zijn eigen terreintje bestieren naar bestwil. Zelfs in de Benelux is er geen overeenstemming.

Premier Alexander De Croo is een zielsverwant van zijn Luxemburgse collega Xavier Bettel. Misschien kan hij in de aanloop naar het Overlegcomité van volgende week een essentiële reis ondernemen om van de Luxemburgse open terrassen te leren. Om niet zomaar te versoepelen, maar om gecontroleerd een beetje een ventiel te lossen van het isolement. Een alternatief is Brecht te lezen en de vervreemding ervaren. 'Eerst het eten, dan de moraal.'

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud