Het lef van vernieuwing

Redacteur Politiek

De casting van de regering-De Croo toont hoe ze potentieel heeft frisheid, ernst en lef uit te stralen. De keerzijde houdt een groot risico in: het gebrek aan ervaring op cruciale departementen.

In het Europees Parlement, groot genoeg om de Kamer met respect voor social distancing te laten bijeenkomen, hield premier Alexander De Croo (Open VLD) donderdag zijn regeerverklaring. Hij noemde dat het groenste ooit, legde uit dat zijn ploeg er alles zal aan doen om de coronacrisis achter ons te laten en sprak de hoop uit dat de regering bijna 500 dagen na de verkiezingen het vertrouwen van de burger kan herwinnen.

De casting van de nieuwe ploeg geeft daar kansen toe. Ze is op meerdere vlakken historisch. Voor het eerst bestaat een regering uit evenveel mannen als vrouwen. Voor het eerst heeft België een transgender als minister. De ploeg getuigt bovendien van lef: nog nooit plaatste een partij alleen maar neofieten in de regering, zoals CD&V doet. Bovendien schoven veel partijen mensen naar voren met een bijzonder ernstige reputatie: van Tinne Vanderstraeten (Groen) en Frank Vandenbroucke (sp.a) tot de PS'ers Thomas Dermine en Pierre-Yves Dermagne.

Verschil maken

Die frisheid, diversiteit, lef en ernst kunnen de ingrediënten worden van een cocktail die toelaat de ambities van de premier waar te maken. Dit is een ploeg, die als de chemie werkt, veel in huis heeft om de bladzijde van de formatie om te slaan en het verschil te maken.

De enige valse noot in dat verhaal is de MR, die als een familiebedrijfje lijkt gerund. Waarom verkast de broer van Charles Michel plots vanuit de bestendige deputatie van Waals-Brabant naar de regering op een moment dat de MR vier ministerposten inlevert? Wie andere dan familiale belangen ziet, mag het zeggen.

De vraag of in de ploeg chemie ontstaat, doet ertoe omdat de omstandigheden ernstig zijn.

Het algemene beeld van frisheid en vernieuwing heeft wel een niet te verwaarlozen keerzijde: een gebrek aan ervaring. Zo wordt het voor Vincent Van Peteghem (CD&V), die nog nooit minister was, een immense sprong om als vicepremier voor zijn partij het overzicht op het hele regeringsbeleid te houden, een staatshervorming voor te bereiden, de strijd tegen de sociale fraude aan te voeren én Financiën aan te sturen.

Hetzelfde geldt voor Annelies Verlinden (CD&V), die vanuit de advocatuur niet zomaar de politiek binnenrolt maar meteen minister van Binnenlandse Zaken wordt. Bij de PS wordt de in mei vorig jaar voor het eerst verkozen Ludivine Dedonder minister van Defensie. Van de zeven vicepremiers zijn er drie die nog nooit een regering van de binnenkant hebben gezien: Georges Gilkinet (Ecolo), Petra De Sutter (Groen) en Van Peteghem.

De vraag of in de ploeg chemie ontstaat, doet ertoe omdat de omstandigheden ernstig zijn. De Croo vermeldde in de regeerverklaring dat de coronapandemie voor België de grootste crisis vormt in vredestijd en nog niet voorbij is.

Het doet er ook toe omdat in het regeerakkoord een spanning is ingebouwd door alle centenkwesties vaag te houden. Zodra die vaagheid over wie de facturen betaalt, moet worden vertaald in harde euro's, dreigt ze tot een explosieve discussie over nieuwe belastingen te leiden. De vraag wordt of de chemie tussen de regeringspartijen daartegen bestand is.

Lees verder

Gesponsorde inhoud