Het noodweer herinnert ons eraan hoe klimaatbeleid als een verzekeringspolis moet werken

Redacteur Politiek

Klimaatbeleid werkt als een verzekeringspolis. De ene kant van het verhaal is de discussie wie de premies zal betalen. Het noodweer van deze week herinnert ons aan de andere kant van het verhaal: het risico op immense schade.

Minstens acht doden heeft het noodweer dat de voorbije dagen over ons land trok al geëist en nog vier anderen waren donderdagavond vermist. In Luik zijn tienduizenden inwoners geëvacueerd. In negen Waalse gemeenten is het drinkwater vervuild. Op bepaalde plaatsen in de provincie Luxemburg is meer regen gevallen dan normaal in twee maanden valt. Verzekeraars spreken van de grootste schade die ze de afgelopen jaren meemaakten. In Duitsland zijn 43 doden gevallen. In Zuid-Nederland meldden de veiligheidsdiensten dat nog nooit zoveel water door de Maas werd afgevoerd.

Kan je de natuurramp linken aan de klimaatopwarming? Het verband is niet een-op-een te maken. Ook het asfalteren en betonneren van gronden, waardoor water moeilijker kan wegsijpelen, speelt een rol. Wel staat vast dat volgens data van het KMI sinds de jaren 80 het aantal dagen met hevige regenval in ons land toeneemt. Deels heeft dat te maken met de klimaatopwarming, omdat meer waterdamp circuleert. We gaan er maar beter van uit dat dit geen uitzonderlijke gebeurtenis is.

De taferelen van deze week tonen hoe levensgroot de schade is als de planeet verder opwarmt.

Uitgerekend in de week waarin de Europese Commissie een klimaatplan op tafel legt dat ze als 'radicaal' bestempelt, ondervinden we aan den lijve de ellende die een natuurramp betekent. Ook elders blijven extreme weersomstandigheden schade aanrichten. In het westen van de Verenigde Staten flirtten ze de afgelopen dagen met recordtemperaturen van 50 graden Celsius. In Europa en in België was 2020 het warmste jaar sinds het begin van de metingen.

We zien deze week de twee kanten van het klimaatbeleid. Nog altijd wordt dat door sommigen voorgesteld als vrij overbodig. Dat is het niet. De taferelen van deze week tonen hoe levensgroot de schade is als de planeet verder opwarmt. Door anderen wordt het beleid nog altijd te vaak voorgesteld als iets wat we niet zullen voelen en wat alleen groene jobs oplevert. Dat is het niet. Dit beleid zal inspanning vragen en geld kosten.

De beste manier om het klimaatbeleid te bekijken is als een extra verzekering. Ze leidt tot extra kosten omdat er voortaan premies worden betaald. Wie ze financiert, wordt een van de grote politieke gevechten van dit najaar, zonder dat het conflict over het klimaatgeld daarna wellicht snel verdwijnt. Zodra het echt geld dreigt te kosten voor de gezinnen, zullen de politieke alarmbellen afgaan. Het wordt een radicale test voor de Wetstraat.

Maar dat de verzekering nodig is, bewijzen de beelden van deze week: gezinnen met peuters in een warmtedeken op de nok van hun dak, water tot aan de tweede verdieping van huizen, op elkaar gespoelde auto's, rode brandweerbootjes die met moeite erin slagen een kolkende straat in te varen, bejaarden die met het water tot aan de schouders langs de gevels waden.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud