Het plan B

©BELGA

De Arco-coöperanten schadeloos stellen zal vooral met belastinggeld gebeuren, stelt de regering-Michel voor. Zal de Europese Commissie zwichten?

De regering-Michel heeft de Europese Commissie een voorstel voorgelegd ter goedkeuring van de vergoeding van de Arco-coöperanten. Die zijn door de ondergang van Dexia in 2011, waarvan Arco een grote aandeelhouder was, hun centen kwijtgespeeld. Een eerste compensatieregeling, gebaseerd op de depositoverzekering, was door de Commissie afgeschoten wegens verboden staatssteun.

Daarom gooit de regering het over een andere boeg. Ze stelt een dading te willen afsluiten met de Arco-coöperanten om lopende en toekomstige claims minnelijk te schikken. Een aantal coöperanten is inderdaad naar de rechtbank getrokken, uitspraken zijn er nog niet.

Het nieuwe voorstel, dit plan B, stemt in grote lijnen overeen met de afspraken die de coalitiepartners van Michel I daarover in 2014 in de marge van het regeerakkoord hebben gemaakt. Er wordt 600 miljoen uitgetrokken om de coöperanten te vergoeden, wat overeenkomt met 40 procent van hun nominale verliezen. Het geld daarvoor wordt samengebracht door de christelijke werknemersbeweging, de bank Belfius en de staat.

Maar het plan dat nu voorligt, is onevenwichtig. De staat neemt het overgrote deel van de schadevergoeding - 540 van de 600 miljoen euro - voor zijn rekening. De christelijke werknemersbeweging betaalt 35 miljoen, Belfius 25 miljoen.

Arco was een investeringsmaatschappij, gelieerd aan de christelijke werknemersbeweging. Die is de eerste verantwoordelijke voor het debacle, daar bestaat geen discussie over. Belfius is in sommige gevallen misschien mee verantwoordelijk, in zoverre de bank beleggers heeft misleid over het risico van een belegging in Arco-aandelen. Dat moet wel worden bewezen. Maar de staat? Die kan het minst worden aangewreven. Het argument dat de staat de Arco-coöperanten schadeloos moet stellen omdat hij dat had beloofd, snijdt geen hout. Wettelijk mocht de staat die belofte niet doen, heeft Europa geoordeeld. Toch zou de staat het grootste deel van de schadevergoeding betalen? Waarom?

Het gaat om een fors bedrag: 540 miljoen euro belastinggeld. Of dat geld onrechtstreeks van Belfius komt, als uitzonderlijk dividend betaald aan de staat of uit de opbrengst van de privatisering, maakt niet uit. Het blijft belastinggeld dat de Arco-coöperanten toegestopt krijgen en dus niet voor andere doeleinden kan worden gebruikt. Alsof er geen dringender zaken zijn.

Het dossier dat de regering-Michel aan Europa heeft voorgelegd, is erg wankel. Maar alles hangt af van hoe de Commissie het beoordeelt. Het is niet uitgesloten dat ze uiteindelijk, al is het met tegenzin, haar zegen geeft. Zoals de Commissie in 2017 haar verzet liet varen tegen de Belgische wet die de havenarbeid regelt, nadat vicepremier Kris Peeters (CD&V) een niet-aflatende campagne had gevoerd om die wet, die botst met de Europese regels, overeind te kunnen houden. Ook nu gebruikt Peeters alle middelen, tot en met het tegenhouden van de beursgang van Belfius, om zijn Arco-regeling te krijgen. Je zou hem op de duur inderdaad zijn zin geven, zodat hij ophoudt het regeringswerk stokken in de wielen te steken.

Maar de beslissing ligt dus bij de Europese Commissie. Het is niet uitgesloten dat die akkoord gaat. Misschien met een lager bedrag. Er is sprake van 200 miljoen euro. Maar dan zal de Arco-saga nog een poos voortduren. Want met zo’n aalmoes kan CD&V niet bij haar achterban komen aanzetten.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content